Engelstalige autobiografische schets

Gericht aan de lezer met goede bedoelingen.
2014 – heden: net voor het einde van deze blog, gecentreerd in het rood.
Ik wens dat u en uw familie in goede gezondheid verkeren en (cyber)veilig leven. Een gediplomeerde GZ-psycholoog (juni 2022 – oktober 2023) adviseerde me om mijn CV aan te vullen, en ook mijn twee keer cum laude te vermelden. Dat advies heb ik ter harte genomen sinds juni 2022. Een selectie vertalingen vindt u in deze lijst. Zelfgeschreven artikelen en publicaties vindt u hier.
Ik drink geen alcohol, rook niet, eet geen vlees, neem geen medicijnen, behalve paracetamol, heel af en toe. Ik leef gestructureerd, sta altijd om 5 uur op, ga tussen 22 en 23 uur slapen. Dat patroon handhaaf ik inmiddels 10 jaar. Gemiddeld 3 keer per week spreek ik af met vriendinnen. Sinds mei 2022 word ik behandeld voor trauma en ptss ten gevolge van kwetsing door afwijzing en verlies/rouw. Bijna dagelijks wandel ik met buurtkinderen en sowieso drie keer per dag met Gabi, mijn Poolse hondje. Sinds 2007 bestudeer ik het leven & werk van Thich Nhat Hanh.
Hashtag naar mijn lobby bij lokale mensenrechtencomités, januari 2022 – heden, tweetalig
LEVEN/WERK (sinds Covid-19)
Op 16 december 2020, midden in corona, werd ons mam (1930 – 2022) naar het ziekenhuis in Tilburg gebracht omdat ze haar heup brak. Ze is nooit helemaal hersteld en begon in februari/maart 2021 te lijden aan het eerste stadium in dementie. Op 28 april 2022 verhuisde ons mam naar een bejaardentehuis. Over haar leven kunt u lezen in deel één tot 28 april 2022, en in deel twee in het bejaardenhuis, Elzenhoven, 28 april 2022 – 15 oktober 2022. Ma stierf op 15 oktober 2022. Memorandum
WERK. Sinds 2016 werk ik aan PoetryBirdsFly, onderdeel van de Tilburgse stichting Starwink (2007-gearchiveerd in 2021). Het Pinterest-Project bestaat uit 30 borden. Ik verzamel opbeurende informatie:1. hier 2. Bemoedigende culturele onderwerpen, en meer, & 3. het werk van Thich Nhat Hanh. Op het bord Hoop, Zorg & Democratie staan pins die te maken hebben met lichamelijke ziekte en oorlogstrauma’s in onze familie. Onze geliefde huisvader (1928-2001) leed aan een veteranentrauma. Uiteindelijk stierf hij aan kanker. Op het bord Gratis eBooks vindt u fictie & non-fictie die u kunt downloaden. Er is ook een bord met Poëzie. Ik verzamel hier muziek. Zonder humor is het leven nog moeilijker. Ook verzamel ik werk van lokale, regionale en buitenlandse collega kunstenaars (scroll). Hier vindt u een deel van mijn kunstwerken. Het bord over Indonesië heb ik gemaakt ter ere van Nederlands-Indische veteranen die destijds hun land zo goed mogelijk wilden dienen.
TILBURG, sinds juli 2014. Naast PoetryBirdsFly, werk ik aan een gadgetproject om aandacht te vragen voor het stigma op geestelijke gezondheid (sectie mental health and stigma). Ik stuur zelfgemaakte gadgets (zie afbeelding verderop in deze blog) naar publieke intellectuelen zoals burgemeesters, wethouders, politici, wetenschapper en overige bestuurders van maatschappelijke instellingen. Ik ontvang veel positieve reacties, tot op heden, april 2023 en bewaar de briefpost en emails zorgvuldig in een speciaal daarvoor gemaakte opbergkist […]. Tot 2016 werkte ik ook als vrijwilliger voor verschillende Tilburgse organisaties, waaronder het Wereldpodium, 2009-2016. Daarnaast was ik parttime kunstdocent aan het Willem van Oranje College (waar ik mijn Havo & VWO diploma’s haalde 1978-1985). Voor Hovo Brabant verzorgde ik cursussen, studiedagen en excursies over kunst en poëzie als vindplaatsen van levensbeschouwing van 2005 tot 2017. Daarnaast interviewde ik vluchtelingen en publiceerde ik andere bijdragen bij de Openbare Bibliotheek Brabant, in landelijke dagbladen en bij NieuwWij. Ik werkte als vrijwilliger mee aan een Tilburgs project over Syrische en Jemenitische vluchtelingen. Ik heb hen bezocht in Tilburg St. Josef Zorg. Verder heb ik wekelijks contact met Donatien. Ik ontmoette hem in de zomer van 2011, toen ik een tekenproject leidde in Kigali, Rwanda. Die zomer nam ik ook deel aan een studieweek over transitional justice, georganiseerd door Alphonse Muleefu. We maakten excursies naar gedenktekens, universiteiten en gevangenissen in heel Rwanda en namen actief deel aan conferenties, waarvoor we papers hadden ingediend, als voorbereiding op deelname aan wetenschappelijke debatten.
Voordat ik overstapte naar mijn Pinterest-project PoetryBirdsFly, was ik dus een veelgevraagd vrijwilliger in het Tilburgse publieke domein. Vanaf 2017 groeide mantelzorg voor ons ma. Daarom koos ik ervoor om voor onbepaalde tijd te stoppen bij Hovo Brabant. Immers, het voorbereidingswerk voor Hovo Brabant is erg intensief. Zoals het goed inlezen voor de vele meerdaagse culturele reizen, voornamelijk naar Duitsland, naar de Documenta in Kassel, Wuppertal, Düsseldorf, Museum Insel Hombroich, en andere Musea (2005-2017). Veel mooie herinneringen geven me een goed gevoel vandaag, werkend aan mijn gadgets briefproject.
LEVENSDRADEN Hoop leeft in de reis van de ziel:
Ik ben in 1965 geboren in Sprang-Capelle, een dorp in Noord-Brabant nabij het magische themapark de Efteling. Ik was het middelste kind van een middenstandsgezin. Pa (1928-2001) was Indië-veteraan, meubelmaker en later huisvader (de liefste die je je kunt voorstellen) en ons mam was directrice van een bejaardenhuis 1978-1991, waar we als gezin woonden. Onze ouders voedden hun drie kinderen, mijn oudere broer, jongere zus en ikzelf, liefdevol op, vanuit een praktiserende protestantse levensovertuiging. Binnen ons hechte gezin bepaalden pa’s veteranentrauma en de gebroken rug (1980) van mijn zusje (1968) & hun beiden daaropvolgende perioden van depressies ons dagelijks leven. En niet veel later vormde het ook de basis voor mijn relatie met mijn geliefde (1962-2002). In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zijn mensen die aan een depressie lijden niet zelf de depressie. Zij leiden een schijnbaar normaal leven en proberen een bijdrage te leveren aan de maatschappij door vrijwilligerswerk te verrichten voor maatschappelijk betrokken mensen en organisaties. Verder zijn het zachtaardige mensen met gevoel voor humor, met een luisterend oor voor anderen. Zo herinner ik me onze pa en Michiel. Michiel studeerde in Antwerpen, 1987-1989. Hij woonde daar, vier dagen per week, ik verbleef 4 dagen per week bij hem. In de weekenden waren we in Sprang-Capelle en Waalwijk. Magische herinneringen.
Na het VWO aan het Willem van Oranje College, 1978-1985, studeerde ik in 1990 af als eerstegraads docent beeldende kunst aan de academie voor beeldende kunst in Tilburg (cum laude, uiting van perfectionisme…niets ‘fout’ willen doen). Sinds het najaar van 1990 ben ik werkzaam in deze stad. In 2002 studeerde ik af in taal- en cultuurwetenschappen aan de Universiteit van Tilburg (cum laude). In 2004 ontmoette ik Mieke Bal. Zij was initiator van Theorieseminars aan de Amsterdam School of Cultural Analysis(ASCA), een onderzoeksinstituut van de Universiteit van Amsterdam. Ik nam een aantal jaren deel aan theorieseminars en conferenties. Mieke Bal assisteerde mij bij het publiceren van een wetenschappelijk artikel. Zoals vermeld. Van 2005 tot 2017 doceerde ik poëzie, beeldende kunst en filosofie aan Hovo Brabant, een academische onderwijsinstelling voor ouderen op de campus van Tilburg University. Daarnaast gaf ik les aan de Fontys Hogeschool voor de Kunst en de Willem van Oranje Hogeschool in Waalwijk. Ook werkte ik vrijwillig als journalist voor de Bibliotheek Midden-Brabant, scroll naar beneden, laatste in rij, voor het Wereldpodium en voor NieuwWij.
Kortom, sinds 1980 draait mijn leven om periodes van depressies van familieleden en geliefden, en de gevolgen daarvan. Ik heb er mijn werk van gemaakt en terugkijkend heb ik geen spijt, integendeel. Want als ik naar de toekomst kijk, heb ik alles wat ik geleerd heb nodig om in deze cyber-samenleving veilig te kunnen functioneren. Als mijn doel was geweest om populariteit te bereiken en/of meer volgers te verzamelen, dan had ik in augustus 2019 niet mijn Instagram-account met meer dan 1K volgers en mijn Twitter-account met 90% buitenlandse connecties verwijderd. Als dat zo was dan had ik vanaf 1980 een ander leven geleid. Maar ik heb PoetryBirdsFly op Pinterest online gehouden en ben eind 2019 opnieuw begonnen met pinnen. Mijn Pinterest project is een aanvulling op het verlies van het Tilburgse (lokale) offline Intelligentsia netwerk waar ik tot eind 2016 als actief vrijwilliger bij betrokken werd. ANBI Stichting Starwink initieerde projecten van 2007 tot 2021. De stichting is in 2021 gearchiveerd en de RABOBANK-rekening is opgeheven. Het Pinterest-project PoetryBirdsFly is een vervolg op de activiteiten van de gearchiveerde (ANBI) stichting Starwink en gaat ook door met deze oorspronkelijke lobby, naast de lobby voor de oprichting van lokale mensenrechtencommissies, sinds januari 2022.
In deze hashtag vindt u een samenvatting van Starwink activiteiten 2007 – 2021

Angst en onbegrip voor kwetsbare mensen, omdat zij zich anders gedragen, zijn begrijpelijk. Maar als die angst leidt tot structurele vormen van uitsluiting wordt het sociaal giftig. Ik heb de effecten van deze uitsluiting op directe familieleden en op het leven van mijn geliefde zien groeien, gedurende de afgelopen veertig jaar. Van 1998 tot 2016 nam ik deel aan bijeenkomsten met andere families bij het Nederlandse familie-initiatief Ypsilon. Angst in de samenleving, door onbekendheid met depressies en mentale kwetsbaarheden, zijn maatschappelijk thema’s die structureel verkeerd worden geinterpreteerd…Ik zou er drie trieste boeken over kunnen schrijven, of het verhaal kunnen vertellen van een zwerver hier in Tilburg, die door een aaneenschakeling van pech en foute diagnoses dakloos is geworden. Maar dat ga ik niet doen. Een Pinterest-account onderhouden, handwerken aan gadgets en vogels tekenen passen beter bij mij.
De maatschappelijke polarisatie die groeide sinds COVID-19 doet me terugdenken aan de jaren tachtig. Ook toen was het een roerige tijd voor tieners. De samenleving was toen nog verzuild en bovendien buitelden verschillende jeugdculturen regelmatig over elkaar heen. Je zou een vergelijking kunnen trekken met deze 21e-eeuwse samenleving. De segregatie is min of meer verdwenen, maar door het internet is de wereld een dorp geworden waarin verschillende landen, jeugdculturen en delen van de wereld het ‘segregatie’-effect hebben overgenomen. Hopelijk begrijpt u wat ik bedoel. Hoe krijgen we deze nieuwe compartimenten; de verschillende landen, met verschillende culturen en regimes, aan het samenwerken? Het parallelle (on- en offline) leven is voor verschillende mensen verwarrend geweest, vooral sinds de oorlog in Oekraïne begon, 24 februari 2022.
Daarnaast waren de jaren tachtig ook een tijd van protest. De publieke ruimte werd regelmatig opgeschud door oncontroleerbare chaos. De Wet Openbaarheid van Bestuur (1991) bestond immers nog niet. Covid-19 heeft een vergelijkbaar zogenaamd “sneeuwbaleffect” in gang gezet: virus, angst, dood en onmacht, op wereldwijde schaal. Dit heeft geleid tot een wankel evenwicht tussen psychisch en fysiek geweld enerzijds en vreedzaam samenleven anderzijds. Kort gezegd: de mondiale en lokale gemeenschap zoekt naar een nieuw evenwicht, met nieuwe maatregelen om te voorkomen dat de polarisatie de komende jaren escaleert.
Tot slot: Dit citaat had van ons pa kunnen zijn. Hij stierf een maand voordat de Twin Towers werden vernietigd. We zijn nog steeds “blij” voor onze vader dat hij die nieuwsberichten niet heeft hoeven meemaken:
“Democratie regeert de wereld niet, Dat kun je maar beter in je gedachten houden; Deze wereld wordt geregeerd door geweld, Maar ik denk dat je dat beter niet kunt zeggen.” Bob Dylan
************************
Samenvatting / doel De invoer van lokale mensenrechtencommissies. Vanaf 1990 schilder, ets en teken ik over vogels en het leven. Daarnaast heb ik van 2005 tot 2017 lezingen gegeven over poëzie, kunst en levensgebeurtenissen. Neem contact op met Hovo-Brabant om de gearchiveerde recensies over mijn voordrachten op te vragen. Zoals vermeld, ik heb gewerkt met overlevenden in Rwanda. Als de lokale mensenrechtencommissie is ingevoerd in Tilburg wil ik naar Bucha om te tekenen met overlevenden, voor drie maanden. […] Als iemand in Nederland zich ooit bedreigd voelde door een paar e-mails die ik stuurde, geef ik u allen, ongeveer 15 mensen, die een of twee e-mails ontvingen, rond 2019, toestemming om mijn woorden te publiceren. Daarnaast nodig ik iedereen uit om mijn GPS in mijn mobiele telefoon, 2014- heden, te volgen, om mijn offline reizen in de stad, in de regio en in Nederland te controleren.
My Premium LinkedIn account was hacked eight times between June 6, 2024 and November 1, 2024: everything saved. I want the Dutch Public Prosecution Service to investigate who is mutilating my social media accounts. What is cybercrime?
What is Cyberstalking? Bilingual
IND jurist Jan Leenaers stalkt mij al jaren, op alle social media accounts, maar vooral op LinkedIn. Toen hij ontdekte dat ik in november 2024 een Premium Xing account had gekocht begon hij me daar te stalken. Echter, de IND heeft mij laten weten dat zij geen IND jurist Jan Leenaers in hun organisatie hebben. Jan Leenaers is een cybercriminele stalkende, hatende psychopaat. Jantje wil geen Levelt cyberraad. Want dan kan Jantje eindelijk in detentie geplaatst worden. Hoeveel lijkt Jan Leenaers, alias Jan Waldola op Volkert van der Graaf?

I wish the Dutch Public Prosecutor’s Office introduces the AI lie detector: click on this link.
Link naar GGZ Nieuws over pesten
Een blog over pesten vindt u in deze hashtag
Selectie (van in totaal 166 bewaarde) cyber-bedreigingen, 2019-17 maart 2024


Lokale mensenrechtencommissies: hashtag met pdf lobbybrieven (Nederlands en Engels)

Nogmaals: hashtag lokale mensenrechtencommissies
Bron onderstaande waardenkaart:

Overzichtslijst vertaalde artikelen en mijn eigen artikelen en blogs. Sommige werden gepubliceerd.








