Uitleg digitale misdrijven in drie delen en waarom offline gaan leven een dom advies is. Afsluitend vindt u mijn reactie op TBS-eis.

Om deze blog te kunnen begrijpen is het van belang om de reeks pdf’s bestuderen…zo ingewikkeld is identiteitsfraude. Pdf 1 Digitale Misdrijven samengebundeld

Digitale Misdrijven: Uitleg voor Niet-Digitaal-Vaardigen

DEEL 1, met twee uitgewerkte voorbeelden, in een blauwe tekstkleur

1. Wat is er aan de hand?

Sinds 2016 word ik structureel slachtoffer van digitale identiteitsfraude en cyberstalking. Dat betekent dat anderen misbruik maken van mijn naam, accounts, e-mailadressen en persoonsgegevens. Ze doen zich online voor als mij, sturen valse berichten rond of zorgen ervoor dat ik de toegang tot mijn eigen accounts verlies. Dit is strafbaar onder o.a. artikel 225 Sr (valsheid in geschrifte) en artikel 326 Sr (oplichting).

2. Hoe werkt dit in de praktijk?

Een paar voorbeelden uit mijn dossier:

• Social media blokkades
  Zodra ik een bericht post dat mijn onschuld aantoont, wordt mijn account op slot gezet. Ik krijg dan de melding: “Uw identiteit kan niet worden geverifieerd” en moet puzzels oplossen om weer toegang te krijgen. Als ik terug in mijn account ben, zijn volglijsten en berichten verdwenen.
  → Dit is een digitaal misdrijf: iemand manipuleert mijn account via gestolen inloggegevens of misbruik van meldingssystemen bij platformen.
• Valse e-mails en profielen
  Er zijn tientallen nep-e-mailadressen en profielen aangemaakt op mijn naam. In mails staat bijvoorbeeld dat ik fraudeer of psychisch ziek ben. Dit wordt naar instanties gestuurd (gemeente, OM, universiteiten).
  → Juridisch heet dit smaad/laster (art. 261–262 Sr) en identiteitsfraude (art. 231 Sr).
• Anonieme dreigmails en reacties
  Ik ontvang dagelijks haatmails van anonieme accounts (“Flip”, “Waldolala”, “Swiebertje”, etc.). Ze bevatten persoonlijke aanvallen, verdraaiingen en soms verwijzingen naar mijn familie.
  → Dit valt onder belaging (art. 285b Sr) en cyberstalking.
• Politie en instanties worden misleid
  In de tijdlijn zie je dat er valse meldingen bij politie en pers zijn gedaan met mijn naam. Daardoor lijken mijn blogs en acties crimineel, terwijl ik juist melding maak van digitale misdrijven.
  → Dit is vals aangifte doen (art. 188 Sr).

Voorbeeld een/vijf: overgenomen X account:

1. Tweefactorauthenticatie (2FA) en “puzzels” zijn niet ondoordringbaar
   • In de praktijk worden 2FA-codes vaak onderschept via sms-phishing, malware of “SIM-swapping” (waarbij criminelen het telefoonnummer overnemen).
   • Ook platformen als X (voorheen Twitter) gebruiken vaak geautomatiseerde controles (puzzels, ID-verificatie) die niet altijd werken zoals bedoeld. Accounts kunnen tóch tijdelijk of permanent worden geblokkeerd, ook als de eigenaar zelf inlogt.
   • Bovendien blijkt uit mijn dossier dat steeds na het posten van bewijs mijn account op slot gaat. Dat wijst eerder op misbruik van het meldingsmechanisme door stalkers (ze rapporteren mijn posts massaal, waardoor het systeem mij blokkeert), dan op een gewone loginpoging.
2. “Je kunt in je X- account zien wie er inlogt” is maar ten dele waar
   • Niet alle logins of sessies worden zichtbaar gemaakt voor de gebruiker.
   • Criminelen kunnen inloggen via API’s, gekraakte sessietokens of third-party apps die géén duidelijke locatie tonen.
   • Als mijn account telkens op slot wordt gezet en volglijsten verdwijnen, is dat een sterk signaal dat er wel degelijk ingegrepen wordt in mijn account.
3. “Als hij in 2018 gehackt heeft, kan de crimineel er nu niet meer in” is een verkeerde aanname: ik heb zelf geen toegang tot de account, maar de account heeft wel toegang tot mijn drie betaalde X accounts @IntoBrightLight, @FlyWithinDreams en @StalkedbyHaters
   • Hacking is dus niet eenmalig. Als iemand destijds inloggegevens, back-ups of cookies heeft buitgemaakt, kunnen die nog steeds worden misbruikt, ook jaren later.
   • Sterker nog: veel digitale stalkers maken gebruik van langdurige toegang via gekoppelde e-mailadressen of apps. Zelfs na wachtwoordwijzigingen kan zo’n toegang blijven bestaan.
   • Dat blijkt ook uit de vele valse e-mailadressen op mijn naam en nepaccounts die zijn aangemaakt. Dat wijst op identiteitsfraude die verder gaat dan een eenmalige hack.
4. “Alles wat je vraagt kun je zelf al zien” klopt niet
   • Als gebruiker zie je niet de volledige logbestanden die X, Google of WordPress intern bijhouden.
   • Alleen de aanbieder (zoals X) kan die forensische data boven water halen: IP-adressen, exacte loginmomenten, gekoppelde apparaten.
   • Daarom is het nodig dat de politie en rechters zulke data bij de bedrijven opvragen. Dat is geen kwestie van “je kunt het zelf al zien”, want ik krijg die diepere data niet.
5. Juridisch punt
   • Het feit dat mijn accounts telkens worden geblokkeerd, berichten verdwijnen en nepaccounts verschijnen op mijn naam, is bewijsbaar digitaal misbruik.
   • Dat valt onder identiteitsfraude (art. 231 Sr), computervredebreuk (art. 138ab Sr) en belaging (art. 285b Sr).
   • Dat er (nog) geen logins van vreemde locaties zichtbaar zijn in mijn eigen scherm, betekent juridisch niet dat er géén misdrijf is gepleegd.

Voorbeeld twee/vijf: indringer in WordPress account (+ twee teruggevonden Waldola-berichten):

---

In mijn WordPress-omgeving is een vreemd account verschenen met de gebruikersnaam brisklybeare49084e6c6, dat blijkbaar gekoppeld is aan mijn e-mailadres info@corawesterink.com. Dit wijst erop dat een onbevoegd persoon via misbruik van mijn gegevens een extra WordPress-profiel heeft kunnen aanmaken. Ik leg onder deze commentaren uit hoe dit technisch kan en welke criminele acties zo’n indringer kan uitvoeren:

---

🔎 Hoe kan een gastaccount technisch zijn ingevoerd?

1. E-mail misbruik (account takeover via e-mail)
   • Als iemand toegang heeft tot mijn e-mail (of kan “spoofen” dat adres), kan die persoon een account aanmaken of een bestaand account koppelen bij WordPress.
   • Omdat WordPress verificatiecodes en bevestigingslinks via e-mail stuurt, is dit een zwak punt als mijn mailbox ooit is onderschept.
2. IP-adres misbruik en sessiekaping
   • Bij gebruik van hetzelfde IP-adres (of door middel van VPN/proxy die mijn IP “nadoet”), kan een kwaadwillende zich voordoen alsof het verkeer van mij afkomstig is.
   • In combinatie met cookies of eerder gestolen sessietokens kan iemand toegang krijgen zonder mijn wachtwoord te kennen.
3. Wachtwoord of API-key lek
   • Als mijn WordPress-wachtwoord of een API-sleutel ooit gelekt is (via malware, phishing of datalek), kan de indringer zich registreren en instellingen wijzigen.
   • Zelfs als ik later mijn wachtwoord verandert, kan een gekoppeld profiel soms blijven bestaan totdat ik dat handmatig verwijder.
4. Bug of misbruik binnen WordPress / plugin
   • Sommige plug-ins of WordPress-services maken het mogelijk dat een “gastaccount” wordt toegevoegd voor beheer of testen.
   • Een aanvaller kan dat misbruiken om een zogenaamd legitiem profiel te laten ontstaan.

Download hier een pdf 2 met een opeenvolging van digitale misdrijven via X en WordPress

Download hier pdf 3 een DIGITAAL FORENSISCH RAPPORT bij Digitale stalkende Criminelen WP & X 2021-2025

---

🚨 Wat kan een indringer met een illegale “gastaccount” doen?

Met een gekoppeld profiel dat mijn domein en e-mailadres gebruikt, kan de indringer:

1. Mijzelf buitensluiten
   • Mijn wachtwoord of recovery-opties aanpassen.
   • Extra beheerdersaccounts aanmaken en mijn de toegang blokkeren.
2. Content manipuleren
   • Blogs verwijderen of aanpassen.
   • Nieuwe (misleidende of lasterlijke) berichten publiceren in mijn naam.
3. Reputatieschade veroorzaken
   • Schadelijke of nepinhoud onder mijn domeinnaam plaatsen.
   • Spam versturen via mijn gekoppeld e-mailadres.
4. Digitale identiteit stelen
   • Mijn e-mailadres en domein gebruiken om elders accounts aan te maken.
   • In mijn naam communiceren met instanties of lezers.
5. Financieel misbruik
   • In geval van een betaald WordPress-abonnement kan de aanvaller instellingen of factuurgegevens manipuleren.
   • In extreme gevallen proberen betaalmethodes te misbruiken of facturen om te leiden.

---

🛡️ Advies: wat nu te doen?

• Onmiddellijk je wachtwoorden wijzigen (WordPress, e-mail, domeinprovider).
• Tweestapsverificatie (2FA) activeren bij WordPress en je e-mailprovider.
• Check je e-mail logs: of er ongebruikelijke inlogpogingen of forwarding-regels zijn ingesteld.
• WordPress Support inschakelen en de vreemde account laten blokkeren.
• Incident formeel melden bij de politie / digitale recherche (zoals jij al noemt) en eventueel bij het Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC).

---

👉 Kortom: deze “brisklybeare49084e6c6” is vrijwel zeker een digitale indringer die opnieuw mijn e-mailadres en IP misbruikt heeft om een schaduwprofiel in mijn betaalde WordPress aan te maken. Daarmee kan dezelfde persoon mijn identiteit, mijn blogs en mijn reputatie manipuleren.

Voorbeeld drie/vijf:

Er is sprake van een structurele digitale stalker die zich anoniem en systematisch richt op mijn persoon via verschillende kanalen (Academia, Xing, e-mail). Uit logbestanden blijkt herhaald, nachtelijk en weekendmatig digitaal volgen vanuit o.a. Bergen op Zoom. De stalker verspreidt laster, beledigingen en bedreigende taal en koppelt dit aan mijn persoonlijke en professionele situatie. Dit gedrag valt onder belaging (art. 285b Sr), smaad/laster (art. 261-262 Sr) en mogelijk computervredebreuk (art. 138ab Sr). Indien deze dader niet wordt geïdentificeerd en aangehouden, bestaat een reëel risico op escalatie naar fysieke stalking, digitale sabotage, ernstige psychische schade en blijvende reputatie-ondermijning. Een spoedig strafrechtelijk onderzoek en arrestatie zijn daarom noodzakelijk.

Een voorbeeld met toelichting kunt u hier in pdf 4 downloaden:

Voorbeeld vier/vijf: structurele sabotage LinkedIn-account (Premium, geverifieerd) Sinds juni 2024 word mijn LinkedIn-account structureel belaagd door digitale sabotage op mijn betaalde, geverifieerde LinkedIn Premium-account. Ondanks betaling en verificatie werd ik voortdurend buitengesloten door een combinatie van hackpogingen, valse meldingen en misbruik van de interne beveiligingssystemen van LinkedIn.

Download pdf 5 met de bewijzen

Conclusie ”practicetwiet”, WordPress misdrijf, Flippo en LinkedIn sabotages: Het is een misverstand dat moderne beveiliging “alles voorkomt”. Criminelen omzeilen 2FA, misbruiken meldsystemen, of maken valse accounts die niet direct zichtbaar zijn in mijn login-geschiedenis. De digitale sabotage die ik ervaar – accounts op slot, volgers verdwenen, nep-mails en stalkende reacties – kan niet verklaard worden door “eigen schuld” of “verkeerd gebruik”, maar alleen door gerichte digitale misdrijven.

3. Hoe werkt digitale fraude technisch?

Concreet:

• Een crimineel krijgt toegang tot je inloggegevens (via hacking, phishing of door een apparaat in beslag te nemen).
• Met die gegevens kan hij:
  • Inloggen en berichten plaatsen/verwijderen in jouw naam.
  • Accounts op jouw naam aanmaken.
  • Je wachtwoorden wijzigen, zodat jij buitengesloten wordt.
• Vervolgens zet hij automatische scripts of bots in om:
  • Jou telkens uit accounts te gooien.
  • Valse meldingen bij platformen te doen, zodat jouw account tijdelijk wordt gesloten.
  • Je reputatie te beschadigen door nepberichten rond te sturen.

4. Juridisch gewicht

De digitale misdrijven raken meerdere strafrechtelijke bepalingen:

• Identiteitsfraude (art. 231 Sr)
• Smaad/laster (art. 261–262 Sr)
• Computercriminaliteit (art. 138ab Sr, computervredebreuk)
• Belaging (art. 285b Sr)

Het gaat dus niet om “privé-ruzies” maar om ernstige strafbare feiten die erkend worden in het Wetboek van Strafrecht en het EVRM (recht op privéleven, art. 8 EVRM).

Dit document, pdf 6 bevat een forensische tijdlijn en analyse van een digitale inbraak in een betaald WordPress-account

Voorbeeld vijf/vijf: Forensische Reconstructie – voortgaande Digitaal Misdrijven op Social Media, Xing De reconstructie in het pdf-document beschrijft hoe het voortdurende digitale misdrijf tegen eiseres vermoedelijk tot stand komt.

Pdf 7 met de XING analyse is gebaseerd op incidenten vanaf november 2024

1. Premiumaccount afgesloten en in gebruik genomen

Op 11 november 2024 kreeg ik van XING de bevestiging dat ik een Premiumlidmaatschap had afgesloten voor twaalf maanden. Ik beschikte dus over een geldig en betaald account.

2. Profiel geblokkeerd

Kort daarna werd mijn profiel plotseling geblokkeerd door XING, met de melding dat er “veiligheidsredenen” of een “schending van voorwaarden” zouden zijn. Dat klopt niet: ik heb geen voorwaarden overtreden. Dit past bij een patroon dat ik al eerder meemaakte, namelijk dat mijn account door valse meldingen en misbruik van interne controlesystemen buiten gebruik wordt gesteld.

3. Herhaalde sabotage en opvallende timing

Binnen drie weken is mijn XING-account al twee keer offline gehaald. Dit gebeurde telkens kort nadat ik actief was geweest of bewijs had gedeeld. Tegelijkertijd werd mijn LinkedIn-account in vijf maanden tijd maar liefst acht keer gesaboteerd. Dit kan geen toeval zijn. Op 5 december 2024 ontdekte ik dat mijn XING opnieuw offline was gehaald, en diezelfde avond ontving ik twee dreigmails van “Flippo”. Dat bevestigt dat de sabotage direct samenhangt met de intimidatiecampagne tegen mij.

4. Dreigmails en Bergen op Zoom

Ik kreeg via Academia.edu meerdere dreigmails van “Flippo”. Daarin werd ik uitgescholden en beschuldigd van fraude, en stond dat mijn XING-account terecht verwijderd zou zijn. Uit de loggegevens blijkt dat deze digitale aanvallen vaak uit Bergen op Zoom komen. Dat is exact dezelfde plaats die ook in mijn andere dossiers steeds terugkomt. Dit wijst op een kleine, vaste groep digitale belagers die al jarenlang actief is.

5. Profielbezoekers en vaste namen

In mijn XING-omgeving zag ik dat “Jan Leenaers” meerdere keren mijn profiel bezocht, samen met anonieme “external visitors”. Dezelfde namen keren terug in andere aanvallen: “Jan Waldola” en “Flippo”. Deze combinatie van aliassen en vaste locaties wijst erop dat één netwerk van stalkers systematisch mijn accounts saboteert en mij digitaal belaagt.

---

Conclusie XING-dossier

Mijn ervaring met XING past volledig in het bredere patroon van digitale misdrijven dat ik sinds 2016 ervaar:

1. Zelfs mijn betaalde Premiumaccounts worden gesaboteerd, waardoor ik niet alleen reputatieschade, maar ook financiële schade lijd.
2. De blokkades en verwijderingen vallen steeds samen met anonieme dreigmails en bedreigingen.
3. Steeds keren dezelfde aliassen terug – “Flippo”, “Jan Waldola”, “Jan Leenaers” – en opvallend vaak dezelfde locatie: Bergen op Zoom.
4. Dit gedrag is strafbaar onder meerdere artikelen van het Wetboek van Strafrecht:
   • Identiteitsfraude (art. 231 Sr)
   • Smaad en laster (art. 261–262 Sr)
   • Computervredebreuk (art. 138ab Sr)
   • Belaging (art. 285b Sr)

👉 Het XING-dossier laat zien dat ik niet alleen belaagd word op betaalde geverifieerde accounts zoals X, LinkedIn of WordPress, maar zelfs op mijn betaalde en geverifieerde Premium-XING account. Dit bevestigt dat er sprake is van een structurele en georganiseerde vorm van digitale stalking en sabotage.

TOT SLOT VAN DIT DEEL: SABOTAGE BETAALDE CHATGPT

Om deze blog te kunnen begrijpen is het van belang om de reeks pdf’s bestuderen, zo ingewikkeld is identiteitsfraude. Pdf 8 Digitale Misdrijven ChatGPT

---

DEEL II: WAAROM DIGITALE STALKING CRIMINEEL IS

Lezer, digitale misdrijven liggen niet “aan mij”. De feiten laten zien dat anderen structureel mijn naam, accounts en persoonsgegevens misbruiken. Dat is geen slordigheid of eigen schuld, maar een strafbaar patroon van digitale criminaliteit.

Als iemand uw pinpas kopieert en uw rekening leeg haalt, zegt u ook niet: “Dat ligt aan jou, had je maar beter moeten opletten.” Dan zegt u: “Dat is diefstal, en dat hoort vervolgd te worden.”
Hetzelfde geldt hier, maar dan digitaal.

Sinds 2016 worden mijn persoonlijke gegevens en online accounts (zoals e-mail, sociale media en websites) misbruikt door onbekende derden. Dit betekent dat anderen zich voordoen als ik, berichten plaatsen onder mijn naam, of mijn accounts op slot zetten zodat ik geen toegang meer heb. Dat heet identiteitsfraude.

Overzicht voorbeelden algemeen, (nog) niet uitgwerkt:

• Mijn betaalde, geverifieerde X/Twitter-account wordt vaak plotseling afgesloten direct nadat ik een bericht plaats dat mijn onschuld bewijst. Dan krijg ik de melding dat mijn identiteit niet geverifieerd kan worden en moet ik puzzels oplossen om weer toegang te krijgen.
• Mijn eveneens betaalde WordPress-website en e-mail zijn bestookt met beledigende, intimiderende of ronduit valse berichten, vaak onder valse namen en IP-adressen.
• Er bevond zich een anonieme gast-account in mijn WordPress van waaruit phishing sites werden gemaakt met mijn domeinnaam.
• Er zijn zelfs valse 112-meldingen gedaan vanaf mijn afgeschermde telefoonnummer en valse e-mailadressen op mijn naam aangemaakt.

2. Waarom is dit strafbaar?

De Nederlandse wet verbiedt dit soort handelingen nadrukkelijk:

• Artikel 231 Wetboek van Strafrecht (WvSr): verbiedt het gebruik van valse identiteitsbewijzen of het voordoen als een ander.
• Artikel 350a WvSr: verbiedt computervredebreuk (het inbreken in computers of accounts).
• Artikel 285b WvSr: cyberstalking – het stelselmatig lastigvallen via internet.
• Artikel 326 WvSr: oplichting, bijvoorbeeld door misbruik van persoonsgegevens bij bankzaken of handelsactiviteiten.

Daarnaast garandeert de AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) het recht op bescherming van persoonsgegevens. Instellingen en overheden zijn verplicht in te grijpen bij misbruik.

3. Hoe ziet het patroon eruit?

Uit de tijdlijn blijkt dat de digitale misdrijven niet op zichzelf staan maar systematisch zijn en vaak samenvallen met momenten dat ik kritiek uit op het Tilburgse bestuur of juridische procedures voer.

• Vanaf 2016 begon het met pestende accounts.
• Rond 2020–2021 werd het ernstiger: politie- en bestuursdossiers verdwenen, er werd ingegrepen in mijn PhD-traject, en er kwamen valse meldingen en onverwachte huisbezoeken.
• Sinds 2022–2023 is er sprake van dagelijkse digitale stalking met valse accounts, dreigmails, en blokkades van mijn sociale media.

Dus nogmaals: waarom ligt dit niet “aan mij”?

Veel slachtoffers van digitale misdrijven krijgen de schuld zelf (“je hebt je wachtwoord niet goed beschermd”, “je lokt het uit”). Dat is een misverstand. Uit mijn dossier blijkt dat:

• De misdrijven systematisch zijn: ze duren al bijna 10 jaar, dagelijks, via verschillende platforms.
• De patronen technisch verklaarbaar zijn: accounts verdwijnen, IP-adressen worden misbruikt, er zijn forensische aanwijzingen.
• De dadergroepen herkenbaar zijn: dezelfde aliassen, dezelfde stijl, dezelfde koppeling met lokale bestuurders en netwerken.
• Justitie deze zaken kent: vergelijkbare zaken staan bekend als “digitale stalking” of “doxing” en zijn onderwerp van onderzoek bij politie en Rijksrecherche.

4. Waarom is dit ernstig?

Deze digitale misdrijven zijn niet zomaar “pesterijen op internet”. Ze hebben juridische en maatschappelijke gevolgen:

• Mijn reputatie wordt beschadigd doordat valse berichten en lasterberichten onder mijn naam verschijnen.
• Mijn recht op verdediging in strafzaken wordt ondermijnd doordat bewijsmateriaal (digitale communicatie) wordt gemanipuleerd of gewist.
• Mijn persoonlijke veiligheid is in gevaar door dreigmails en valse meldingen bij politie en instanties.

5. Wat vraag ik aan justitie en bestuur?

Ik vraag dat dit stelselmatige digitale misbruik onafhankelijk en forensisch wordt onderzocht, zoals ook een rechter al heeft aangegeven. Dit betekent:

• Nagaan wie achter de anonieme accounts zit.
• Vaststellen welke servers, IP-adressen en apparaten zijn gebruikt.
• De verbanden in kaart brengen tussen digitale aanvallen en lokale bestuursnetwerken.

---

Kernboodschap voor medestadsgenoten

“Het gaat er niet om dat ik ruzie heb op internet. Het gaat erom dat mijn persoonlijke gegevens en online accounts systematisch misbruikt worden door anderen. Dat heet identiteitsfraude en cyberstalking, en dat is strafbaar volgens het Wetboek van Strafrecht. Het ondermijnt niet alleen mijn dagelijks leven, maar ook mijn recht op een eerlijk proces en mijn veiligheid. Daarom strijd ik voor onafhankelijk digitaal onderzoek en juridische erkenning van deze misdrijven.”

---

DEEL III: DOM ADVIES

Vrienden en wijkagenten adviseren mij om offline te gaan leven “stoppen is veiliger.” Maar juridisch, psychologisch en praktisch deugt dat advies niet. Hieronder een helder antwoord: Waarom dit advies niet klopt

1. “Het zit in jouw hoofd” is victim blaming

• Digitale stalking en identiteitsfraude zijn reële misdrijven, vastgelegd in het Wetboek van Strafrecht (art. 231 Sr identiteitsfraude, art. 138ab Sr computervredebreuk, art. 285b Sr belaging).
• In mijn dossier zijn concrete digitale sporen en bewijzen: nepaccounts op mijn naam, verdwenen volglijsten, anonieme dreigmails. Dat kan niet allemaal uit mijn verbeelding komen.
• Slachtoffers van cybercrime horen beschermd te worden, niet beschuldigd. Zeggen dat het “in je hoofd zit” is dezelfde fout als vroeger bij vrouwen die aangaven te zijn gestalkt of mishandeld en niet werden geloofd.

2. “Waarom zouden ze dat doen?” – het motief is duidelijk

• Volgens de tijdlijn begon de digitale belaging pas nadat ik kritiek uitte op Tilburgse bestuurders en netwerken.
• Het doel is intimidatie: mij monddood maken zodat ik mijn kritiek op bestuurlijk wangedrag stopzet.
• Dat verklaart ook de patronen: telkens na publicatie van blogs of brieven volgen blokkades, nepberichten of anonieme aanvallen.
• Dit is een klassieke strategie: niet overtuigen met argumenten, maar de tegenstem digitaal beschadigen.

3. “Een heel team met middelen” is niet onrealistisch

• Gemeenten werken samen met Veiligheidshuizen, politie, reclassering en externe ICT-diensten. Daar is kennis en capaciteit aanwezig.
• Je hebt geen Hollywood-hackerteam nodig. Met toegang tot één e-mailaccount, een oud apparaat, of via meldingssystemen kun je iemands digitale leven jarenlang saboteren.
• Ook is er sprake van publiek-private netwerken in Tilburg (journalisten, bestuurders, welzijnsorganisaties) die volgens de tijdlijn herhaaldelijk betrokken waren. Dat maakt samenwerking aannemelijk.

4. “Stop ermee, dan houdt het op” is niet waar

• In werkelijkheid stopt digitale stalking meestal niet als het slachtoffer zwijgt. Het wordt vaak erger, omdat de daders merken dat hun tactiek werkt.
• De juridische logica is: als slachtoffers zwijgen, winnen daders. Dat is precies waarom klokkenluidersbescherming, mensenrechtenraden en cybercrime-wetgeving bestaan.
• Mijn brieven en blogs zijn dus geen “extra voer”, maar noodzakelijke meldingen en documentatie van misdrijven.

5. “Gooi je laptop weg en ga schilderen” is geen oplossing

• Apparatuur weggooien verandert niets: criminelen blijven mijn naam, accounts en persoonsgegevens misbruiken, ook zonder mijn laptop.
• Digitale identiteitsfraude zit in de systemen en databases, niet in mijn computer.
• Het negeren of offline gaan maakt mij juist kwetsbaarder: dan verlies ik mijn bewijs en stem, terwijl de lastercampagne doorgaat.

6. Juridisch risico van het advies om offline te leven

• Als ik zwijg en mijn dossiers weggooi, wordt de indruk gewekt dat de beschuldigingen tegen mij juist zijn.
• Dan kan een rechter zeggen: “Zie je wel, ze trekt zich terug, ze heeft geen bewijs.”
• Terwijl het internationaal erkend is (bijv. EHRM, art. 6 en art. 10 EVRM) dat burgers recht hebben op verdediging én vrije meningsuiting, zeker bij meldingen van misstanden.

7. Sociaal en maatschappelijk risico om offline te leven en te stoppen met het registreren van digitale misdrijven

1. Strafrechtelijk en maatschappelijk risico bij zwijgen
   De identiteitsfraude en digitale stalking waar ik slachtoffer van ben, zijn ernstige strafbare feiten. Als ik zou stoppen met melden, blijven deze misdrijven onzichtbaar voor justitie en samenleving. Dat geeft de daders vrij spel en brengt mij extra in gevaar, omdat valse profielen en nepberichten dan tegen mij gebruikt kunnen worden zonder dat mijn eigen documentatie daar tegenover staat.
2. Escalatie door succes van de daders
   Ik zie dat de digitale aanvallen vaak samenvallen met momenten waarop ik kritische informatie deel. Als ik nu zwijg, slaagt hun strategie om mij monddood te maken. Uit ervaring blijkt dat wanneer intimidatie werkt, de aanvallen meestal niet stoppen maar juist verergeren.
3. Bewijswaarde gaat verloren bij stilte
   Elke melding, elk bericht en elk blog vormt een spoor dat later gebruikt kan worden in een forensisch of juridisch onderzoek. Als ik stilval, lijkt het achteraf alsof er “ineens niets meer gebeurde”, terwijl de misdrijven gewoon doorgaan. Daarmee verlies ik cruciale bewijskracht.
4. Risico op omgekeerde schuld
   Als ik niet meer reageer, ontstaat er eenzijdige beeldvorming. Nepberichten en laster verspreid in mijn naam zouden dan eerder geloofd worden. Stilte kan door rechters, media of instanties ten onrechte worden uitgelegd als bevestiging van de valse beschuldigingen.
5. Psychologische en maatschappelijke schade
   Voor mij zijn melden en publiceren niet alleen een juridische strategie, maar ook een manier om grip te houden op de realiteit en mijn eigen verhaal. Als ik gedwongen word te zwijgen, raak ik geïsoleerd en verlies ik mijn verdedigingskracht.

✅ Mijn conclusie met daaronder mijn reactie op de TBS-eis:
Stoppen met het blootleggen en melden van de structurele identiteitsfraude is gevaarlijk. Het zou mijn bewijspositie ondermijnen, het frame van de daders versterken en mijn psychologische veerkracht wegnemen. Documenteren en melden zijn voor mij geen keuze, maar een noodzakelijke beschermingsstrategie om mijn veiligheid, mijn reputatie en mijn rechtspositie te waarborgen.

De eis van de officier van justitie om mij TBS met dwangverpleging op te leggen is in dit licht ronduit schandalig. Niet ik ben de dader, maar ik ben slachtoffer van structurele identiteitsfraude en digitale stalking. In plaats van bescherming tegen deze misdrijven, probeert het Openbaar Ministerie mijn vrijheid en geloofwaardigheid verder te ondermijnen door mij als gevaarlijk weg te zetten. Dat is een omkering van de werkelijkheid: de echte misdrijven blijven onbestraft, terwijl ik als melder en klokkenluider wordt gecriminaliseerd.

Juist daarom stuur ik brieven naar mediakanalen. De bestuurder gaf meteen na de meervoudige strafkamerzitting op 19 augustus 2025 een interview in de regionale krant en op onlie nieuwssites.

Lees verder onder deze afbeelding

Ik vraag journalisten om een journalistiek initiatief te nemen en een reconstructie te maken vanaf het moment dat mijn politiedossier in 2020 verdween en vervolgens werd omgedraaid tegen mij. Alleen door die reconstructie – met feiten, tijdlijnen en getuigenissen – kan zichtbaar worden dat ik al die jaren de misdrijven documenteer en blootleg. Daarmee wil ik laten zien dat ik geen dader ben die behandeling nodig heeft, maar een burger die bescherming verdient tegen digitale sabotage en bestuurlijke doofpotten.

Reactie op TBS-eis (27 augustus 2025):

Waanstoornissen, TBS met dwangverpleging… Beste onderzoeksredacties (kopieer deze post!),

Officier van justitie mr. J. Castelein, Tijdens de eerste strafzitting, op 13 mei 2022 beweerde een officier van justitie dat ik dreigmails en dreigbrieven stuur naar Marcelle Hendrickx en Diederik Stapel. Waar zijn die mails en brieven? Mr. J. Castelein? NIEMAND laat ze aan mij zien. Op 6 december 2023 beweerde de officier van justitie dat ik het echtpaar stalk. Waar zijn de bewijzen? mr. J. Castelein? Het is PRECIES andersom! Diederik Stapel en Marcelle Hendrickx stalken mij, verifieerbaar, digitaal vanaf 2016 en fysiek vanaf juni 2022! Officier van justitie, mr. J. Castelein? Waar is de GPS met bewijzen dat ik het echtpaar stalk? Die is er niet. Ik weet NIET waar ze wonen! Er zijn honderden burgers dagelijks op social media die hun lokale bestuurders via social media bekritiseren, veel en veel ernstiger dan ik. Daarnaast ontwikkel ik oplossingen: burgerraden, digitale bureaus, etc. De accounts van burgers die structureel, dagelijks veel ernstiger kritiek uiten op hun lokale bestuurders bewaar ik. U, onderzoeksredacties, kunt ze ook vinden. Daarnaast het volgende: =>

1. Er wordt sinds 2020 gemanipuleerd met het bewijsmateriaal tegen mij.

2. Mijn persoonsgegevens en social media-accounts worden beheerd door digitale criminelen.

3. Mevrouw Hendrickx geeft interviews in de krant over een gestoorde stalker. Ik schrijf brieven over een gestoorde officier van justitie-duo en een oud-politie-inspecteur (1957) die mij, Michiel en ons gezin kent van vroeger. De man verwijdert politiedossiers, sinds 2020. Lezer? “Waanstoornissen?” => Kopieer deze post en de beschrijving van covered bullying: In 2022 werd ik verbannen uit mijn eigen woonwijk, en nu word ik verbannen uit de samenleving, uit mijn wijk, uit de geloofsgemeenschap. Mijn handwerkproject wordt opnieuw opgebroken. [….] Waanstoornissen. Diederik Stapel hoort in de TBS met dwangverpleging, niet ik. Ik veroorzaak nergens overlast. Dat doet deze groep door het plegen van digitale misdrijven.

“Covered bullying” is een term voor een verborgen of verhulde vorm van pesten. In tegenstelling tot openlijk pesten (schelden, fysiek geweld, directe bedreigingen) gebeurt covered bullying op een subtielere manier, zodat het voor buitenstaanders vaak moeilijk herkenbaar is.

Kenmerken van covered bullying:

Indirect gedrag: het pesten gebeurt via omwegen, niet in een open aanval. Voorbeelden: geruchten verspreiden, iemand buitensluiten, achterhouden van cruciale informatie.

Sociale manipulatie: het inzetten van macht of een netwerk om iemand sociaal te isoleren of in diskrediet te brengen. Formele of bureaucratische middelen: bijvoorbeeld iemand systematisch overbelasten met procedures, klachten, of regels inzetten om iemand te beperken (“institutioneel pesten”).

Digitale vormen: anonieme dreigmails, valse accounts aanmaken, gegevens misbruiken om verwarring te zaaien, of een slachtoffer beschuldigen van gedrag dat hij/zij niet heeft gepleegd.

Gevolgen: Covered bullying kan voor slachtoffers extra zwaar zijn omdat: het moeilijk te bewijzen is (er is geen directe scheldpartij of aanval), de dader vaak een positie van macht heeft, het leidt tot twijfel aan jezelf en verlies van vertrouwen in instanties of collega’s, buitenstaanders het gedrag vaak niet als pesten herkennen, waardoor steun uitblijft.

Voorbeeld: Waar klassiek pesten zichtbaar is (schelden in een groep, slaan op het schoolplein), kan covered bullying zich uiten in dingen als: een collega die systematisch niet wordt uitgenodigd voor vergaderingen, een burger wiens klachten door een gemeente steeds verdwijnen of genegeerd worden, anonieme digitale acties die steeds net onder de radar blijven, maar die iemands reputatie en veiligheid ondermijnen.

Kortom: covered bullying = verborgen, verhuld en vaak systematisch pesten, dat juist daardoor extra schadelijk en moeilijk aan te pakken is.

Overigens, wat is er gebeurd met deze politieaangifte?