Identiteitsfraude 2016-2025

Uitleg digitale misdrijven in drie delen en waarom offline gaan leven een dom advies is. Afsluitend vindt u mijn reactie op TBS-eis.

Om deze blog te kunnen begrijpen is het van belang om de reeks pdf’s bestuderen…zo ingewikkeld is identiteitsfraude. Pdf 1 Digitale Misdrijven samengebundeld

Digitale Misdrijven: Uitleg voor Niet-Digitaal-Vaardigen

DEEL 1, met twee uitgewerkte voorbeelden, in een blauwe tekstkleur

1. Wat is er aan de hand?

Sinds 2016 word ik structureel slachtoffer van digitale identiteitsfraude en cyberstalking. Dat betekent dat anderen misbruik maken van mijn naam, accounts, e-mailadressen en persoonsgegevens. Ze doen zich online voor als mij, sturen valse berichten rond of zorgen ervoor dat ik de toegang tot mijn eigen accounts verlies. Dit is strafbaar onder o.a. artikel 225 Sr (valsheid in geschrifte) en artikel 326 Sr (oplichting).

2. Hoe werkt dit in de praktijk?

Een paar voorbeelden uit mijn dossier:

  • Social media blokkades
    Zodra ik een bericht post dat mijn onschuld aantoont, wordt mijn account op slot gezet. Ik krijg dan de melding: “Uw identiteit kan niet worden geverifieerd” en moet puzzels oplossen om weer toegang te krijgen. Als ik terug in mijn account ben, zijn volglijsten en berichten verdwenen.
    → Dit is een digitaal misdrijf: iemand manipuleert mijn account via gestolen inloggegevens of misbruik van meldingssystemen bij platformen.
  • Valse e-mails en profielen
    Er zijn tientallen nep-e-mailadressen en profielen aangemaakt op mijn naam. In mails staat bijvoorbeeld dat ik fraudeer of psychisch ziek ben. Dit wordt naar instanties gestuurd (gemeente, OM, universiteiten).
    → Juridisch heet dit smaad/laster (art. 261–262 Sr) en identiteitsfraude (art. 231 Sr).
  • Anonieme dreigmails en reacties
    Ik ontvang dagelijks haatmails van anonieme accounts (“Flip”, “Waldolala”, “Swiebertje”, etc.). Ze bevatten persoonlijke aanvallen, verdraaiingen en soms verwijzingen naar mijn familie.
    → Dit valt onder belaging (art. 285b Sr) en cyberstalking.
  • Politie en instanties worden misleid
    In de tijdlijn zie je dat er valse meldingen bij politie en pers zijn gedaan met mijn naam. Daardoor lijken mijn blogs en acties crimineel, terwijl ik juist melding maak van digitale misdrijven.
    → Dit is vals aangifte doen (art. 188 Sr).


Download hier een pdf 2 met een opeenvolging van digitale misdrijven via X en WordPress

Download hier pdf 3 een DIGITAAL FORENSISCH RAPPORT bij Digitale stalkende Criminelen WP & X 2021-2025





Conclusie XING-dossier

Mijn ervaring met XING past volledig in het bredere patroon van digitale misdrijven dat ik sinds 2016 ervaar:

  1. Zelfs mijn betaalde Premiumaccounts worden gesaboteerd, waardoor ik niet alleen reputatieschade, maar ook financiële schade lijd.
  2. De blokkades en verwijderingen vallen steeds samen met anonieme dreigmails en bedreigingen.
  3. Steeds keren dezelfde aliassen terug – “Flippo”, “Jan Waldola”, “Jan Leenaers” – en opvallend vaak dezelfde locatie: Bergen op Zoom.
  4. Dit gedrag is strafbaar onder meerdere artikelen van het Wetboek van Strafrecht:
    • Identiteitsfraude (art. 231 Sr)
    • Smaad en laster (art. 261–262 Sr)
    • Computervredebreuk (art. 138ab Sr)
    • Belaging (art. 285b Sr)

👉 Het XING-dossier laat zien dat ik niet alleen belaagd word op betaalde geverifieerde accounts zoals X, LinkedIn of WordPress, maar zelfs op mijn betaalde en geverifieerde Premium-XING account. Dit bevestigt dat er sprake is van een structurele en georganiseerde vorm van digitale stalking en sabotage.

TOT SLOT VAN DIT DEEL: SABOTAGE BETAALDE CHATGPT

Om deze blog te kunnen begrijpen is het van belang om de reeks pdf’s bestuderen, zo ingewikkeld is identiteitsfraude. Pdf 8 Digitale Misdrijven ChatGPT


DEEL II: WAAROM DIGITALE STALKING CRIMINEEL IS

Lezer, digitale misdrijven liggen niet “aan mij”. De feiten laten zien dat anderen structureel mijn naam, accounts en persoonsgegevens misbruiken. Dat is geen slordigheid of eigen schuld, maar een strafbaar patroon van digitale criminaliteit.

Als iemand uw pinpas kopieert en uw rekening leeg haalt, zegt u ook niet: “Dat ligt aan jou, had je maar beter moeten opletten.” Dan zegt u: “Dat is diefstal, en dat hoort vervolgd te worden.”
Hetzelfde geldt hier, maar dan digitaal.

Sinds 2016 worden mijn persoonlijke gegevens en online accounts (zoals e-mail, sociale media en websites) misbruikt door onbekende derden. Dit betekent dat anderen zich voordoen als ik, berichten plaatsen onder mijn naam, of mijn accounts op slot zetten zodat ik geen toegang meer heb. Dat heet identiteitsfraude.

Overzicht voorbeelden algemeen, (nog) niet uitgwerkt:

  • Mijn betaalde, geverifieerde X/Twitter-account wordt vaak plotseling afgesloten direct nadat ik een bericht plaats dat mijn onschuld bewijst. Dan krijg ik de melding dat mijn identiteit niet geverifieerd kan worden en moet ik puzzels oplossen om weer toegang te krijgen.
  • Mijn eveneens betaalde WordPress-website en e-mail zijn bestookt met beledigende, intimiderende of ronduit valse berichten, vaak onder valse namen en IP-adressen.
  • Er bevond zich een anonieme gast-account in mijn WordPress van waaruit phishing sites werden gemaakt met mijn domeinnaam.
  • Er zijn zelfs valse 112-meldingen gedaan vanaf mijn afgeschermde telefoonnummer en valse e-mailadressen op mijn naam aangemaakt.

2. Waarom is dit strafbaar?

De Nederlandse wet verbiedt dit soort handelingen nadrukkelijk:

  • Artikel 231 Wetboek van Strafrecht (WvSr): verbiedt het gebruik van valse identiteitsbewijzen of het voordoen als een ander.
  • Artikel 350a WvSr: verbiedt computervredebreuk (het inbreken in computers of accounts).
  • Artikel 285b WvSr: cyberstalking – het stelselmatig lastigvallen via internet.
  • Artikel 326 WvSr: oplichting, bijvoorbeeld door misbruik van persoonsgegevens bij bankzaken of handelsactiviteiten.

Daarnaast garandeert de AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) het recht op bescherming van persoonsgegevens. Instellingen en overheden zijn verplicht in te grijpen bij misbruik.

3. Hoe ziet het patroon eruit?

Uit de tijdlijn blijkt dat de digitale misdrijven niet op zichzelf staan maar systematisch zijn en vaak samenvallen met momenten dat ik kritiek uit op het Tilburgse bestuur of juridische procedures voer.

  • Vanaf 2016 begon het met pestende accounts.
  • Rond 2020–2021 werd het ernstiger: politie- en bestuursdossiers verdwenen, er werd ingegrepen in mijn PhD-traject, en er kwamen valse meldingen en onverwachte huisbezoeken.
  • Sinds 2022–2023 is er sprake van dagelijkse digitale stalking met valse accounts, dreigmails, en blokkades van mijn sociale media.

4. Waarom is dit ernstig?

Deze digitale misdrijven zijn niet zomaar “pesterijen op internet”. Ze hebben juridische en maatschappelijke gevolgen:

  • Mijn reputatie wordt beschadigd doordat valse berichten en lasterberichten onder mijn naam verschijnen.
  • Mijn recht op verdediging in strafzaken wordt ondermijnd doordat bewijsmateriaal (digitale communicatie) wordt gemanipuleerd of gewist.
  • Mijn persoonlijke veiligheid is in gevaar door dreigmails en valse meldingen bij politie en instanties.

5. Wat vraag ik aan justitie en bestuur?

Ik vraag dat dit stelselmatige digitale misbruik onafhankelijk en forensisch wordt onderzocht, zoals ook een rechter al heeft aangegeven. Dit betekent:

  • Nagaan wie achter de anonieme accounts zit.
  • Vaststellen welke servers, IP-adressen en apparaten zijn gebruikt.
  • De verbanden in kaart brengen tussen digitale aanvallen en lokale bestuursnetwerken.

Kernboodschap voor medestadsgenoten

“Het gaat er niet om dat ik ruzie heb op internet. Het gaat erom dat mijn persoonlijke gegevens en online accounts systematisch misbruikt worden door anderen. Dat heet identiteitsfraude en cyberstalking, en dat is strafbaar volgens het Wetboek van Strafrecht. Het ondermijnt niet alleen mijn dagelijks leven, maar ook mijn recht op een eerlijk proces en mijn veiligheid. Daarom strijd ik voor onafhankelijk digitaal onderzoek en juridische erkenning van deze misdrijven.”


DEEL III: DOM ADVIES

Vrienden en wijkagenten adviseren mij om offline te gaan leven “stoppen is veiliger.” Maar juridisch, psychologisch en praktisch deugt dat advies niet. Hieronder een helder antwoord: Waarom dit advies niet klopt

1. “Het zit in jouw hoofd” is victim blaming

  • Digitale stalking en identiteitsfraude zijn reële misdrijven, vastgelegd in het Wetboek van Strafrecht (art. 231 Sr identiteitsfraude, art. 138ab Sr computervredebreuk, art. 285b Sr belaging).
  • In mijn dossier zijn concrete digitale sporen en bewijzen: nepaccounts op mijn naam, verdwenen volglijsten, anonieme dreigmails. Dat kan niet allemaal uit mijn verbeelding komen.
  • Slachtoffers van cybercrime horen beschermd te worden, niet beschuldigd. Zeggen dat het “in je hoofd zit” is dezelfde fout als vroeger bij vrouwen die aangaven te zijn gestalkt of mishandeld en niet werden geloofd.

2. “Waarom zouden ze dat doen?” – het motief is duidelijk

  • Volgens de tijdlijn begon de digitale belaging pas nadat ik kritiek uitte op Tilburgse bestuurders en netwerken.
  • Het doel is intimidatie: mij monddood maken zodat ik mijn kritiek op bestuurlijk wangedrag stopzet.
  • Dat verklaart ook de patronen: telkens na publicatie van blogs of brieven volgen blokkades, nepberichten of anonieme aanvallen.
  • Dit is een klassieke strategie: niet overtuigen met argumenten, maar de tegenstem digitaal beschadigen.

3. “Een heel team met middelen” is niet onrealistisch

  • Gemeenten werken samen met Veiligheidshuizen, politie, reclassering en externe ICT-diensten. Daar is kennis en capaciteit aanwezig.
  • Je hebt geen Hollywood-hackerteam nodig. Met toegang tot één e-mailaccount, een oud apparaat, of via meldingssystemen kun je iemands digitale leven jarenlang saboteren.
  • Ook is er sprake van publiek-private netwerken in Tilburg (journalisten, bestuurders, welzijnsorganisaties) die volgens de tijdlijn herhaaldelijk betrokken waren. Dat maakt samenwerking aannemelijk.

4. “Stop ermee, dan houdt het op” is niet waar

  • In werkelijkheid stopt digitale stalking meestal niet als het slachtoffer zwijgt. Het wordt vaak erger, omdat de daders merken dat hun tactiek werkt.
  • De juridische logica is: als slachtoffers zwijgen, winnen daders. Dat is precies waarom klokkenluidersbescherming, mensenrechtenraden en cybercrime-wetgeving bestaan.
  • Mijn brieven en blogs zijn dus geen “extra voer”, maar noodzakelijke meldingen en documentatie van misdrijven.

5. “Gooi je laptop weg en ga schilderen” is geen oplossing

  • Apparatuur weggooien verandert niets: criminelen blijven mijn naam, accounts en persoonsgegevens misbruiken, ook zonder mijn laptop.
  • Digitale identiteitsfraude zit in de systemen en databases, niet in mijn computer.
  • Het negeren of offline gaan maakt mij juist kwetsbaarder: dan verlies ik mijn bewijs en stem, terwijl de lastercampagne doorgaat.

6. Juridisch risico van het advies om offline te leven

  • Als ik zwijg en mijn dossiers weggooi, wordt de indruk gewekt dat de beschuldigingen tegen mij juist zijn.
  • Dan kan een rechter zeggen: “Zie je wel, ze trekt zich terug, ze heeft geen bewijs.”
  • Terwijl het internationaal erkend is (bijv. EHRM, art. 6 en art. 10 EVRM) dat burgers recht hebben op verdediging én vrije meningsuiting, zeker bij meldingen van misstanden.

7. Sociaal en maatschappelijk risico om offline te leven en te stoppen met het registreren van digitale misdrijven

  1. Strafrechtelijk en maatschappelijk risico bij zwijgen
    De identiteitsfraude en digitale stalking waar ik slachtoffer van ben, zijn ernstige strafbare feiten. Als ik zou stoppen met melden, blijven deze misdrijven onzichtbaar voor justitie en samenleving. Dat geeft de daders vrij spel en brengt mij extra in gevaar, omdat valse profielen en nepberichten dan tegen mij gebruikt kunnen worden zonder dat mijn eigen documentatie daar tegenover staat.
  2. Escalatie door succes van de daders
    Ik zie dat de digitale aanvallen vaak samenvallen met momenten waarop ik kritische informatie deel. Als ik nu zwijg, slaagt hun strategie om mij monddood te maken. Uit ervaring blijkt dat wanneer intimidatie werkt, de aanvallen meestal niet stoppen maar juist verergeren.
  3. Bewijswaarde gaat verloren bij stilte
    Elke melding, elk bericht en elk blog vormt een spoor dat later gebruikt kan worden in een forensisch of juridisch onderzoek. Als ik stilval, lijkt het achteraf alsof er “ineens niets meer gebeurde”, terwijl de misdrijven gewoon doorgaan. Daarmee verlies ik cruciale bewijskracht.
  4. Risico op omgekeerde schuld
    Als ik niet meer reageer, ontstaat er eenzijdige beeldvorming. Nepberichten en laster verspreid in mijn naam zouden dan eerder geloofd worden. Stilte kan door rechters, media of instanties ten onrechte worden uitgelegd als bevestiging van de valse beschuldigingen.
  5. Psychologische en maatschappelijke schade
    Voor mij zijn melden en publiceren niet alleen een juridische strategie, maar ook een manier om grip te houden op de realiteit en mijn eigen verhaal. Als ik gedwongen word te zwijgen, raak ik geïsoleerd en verlies ik mijn verdedigingskracht.

✅ Mijn conclusie met daaronder mijn reactie op de TBS-eis:
Stoppen met het blootleggen en melden van de structurele identiteitsfraude is gevaarlijk. Het zou mijn bewijspositie ondermijnen, het frame van de daders versterken en mijn psychologische veerkracht wegnemen. Documenteren en melden zijn voor mij geen keuze, maar een noodzakelijke beschermingsstrategie om mijn veiligheid, mijn reputatie en mijn rechtspositie te waarborgen.

De eis van de officier van justitie om mij TBS met dwangverpleging op te leggen is in dit licht ronduit schandalig. Niet ik ben de dader, maar ik ben slachtoffer van structurele identiteitsfraude en digitale stalking. In plaats van bescherming tegen deze misdrijven, probeert het Openbaar Ministerie mijn vrijheid en geloofwaardigheid verder te ondermijnen door mij als gevaarlijk weg te zetten. Dat is een omkering van de werkelijkheid: de echte misdrijven blijven onbestraft, terwijl ik als melder en klokkenluider wordt gecriminaliseerd.

Juist daarom stuur ik brieven naar mediakanalen. De bestuurder gaf meteen na de meervoudige strafkamerzitting op 19 augustus 2025 een interview in de regionale krant en op onlie nieuwssites.

Lees verder onder deze afbeelding

Ik vraag journalisten om een journalistiek initiatief te nemen en een reconstructie te maken vanaf het moment dat mijn politiedossier in 2020 verdween en vervolgens werd omgedraaid tegen mij. Alleen door die reconstructie – met feiten, tijdlijnen en getuigenissen – kan zichtbaar worden dat ik al die jaren de misdrijven documenteer en blootleg. Daarmee wil ik laten zien dat ik geen dader ben die behandeling nodig heeft, maar een burger die bescherming verdient tegen digitale sabotage en bestuurlijke doofpotten.

Reactie op TBS-eis (27 augustus 2025):

Waanstoornissen, TBS met dwangverpleging… Beste onderzoeksredacties (kopieer deze post!),

Officier van justitie mr. J. Castelein, Tijdens de eerste strafzitting, op 13 mei 2022 beweerde een officier van justitie dat ik dreigmails en dreigbrieven stuur naar Marcelle Hendrickx en Diederik Stapel. Waar zijn die mails en brieven? Mr. J. Castelein? NIEMAND laat ze aan mij zien. Op 6 december 2023 beweerde de officier van justitie dat ik het echtpaar stalk. Waar zijn de bewijzen? mr. J. Castelein? Het is PRECIES andersom! Diederik Stapel en Marcelle Hendrickx stalken mij, verifieerbaar, digitaal vanaf 2016 en fysiek vanaf juni 2022! Officier van justitie, mr. J. Castelein? Waar is de GPS met bewijzen dat ik het echtpaar stalk? Die is er niet. Ik weet NIET waar ze wonen! Er zijn honderden burgers dagelijks op social media die hun lokale bestuurders via social media bekritiseren, veel en veel ernstiger dan ik. Daarnaast ontwikkel ik oplossingen: burgerraden, digitale bureaus, etc. De accounts van burgers die structureel, dagelijks veel ernstiger kritiek uiten op hun lokale bestuurders bewaar ik. U, onderzoeksredacties, kunt ze ook vinden. Daarnaast het volgende: =>

1. Er wordt sinds 2020 gemanipuleerd met het bewijsmateriaal tegen mij.

2. Mijn persoonsgegevens en social media-accounts worden beheerd door digitale criminelen.

3. Mevrouw Hendrickx geeft interviews in de krant over een gestoorde stalker. Ik schrijf brieven over een gestoorde officier van justitie-duo en een oud-politie-inspecteur (1957) die mij, Michiel en ons gezin kent van vroeger. De man verwijdert politiedossiers, sinds 2020. Lezer? “Waanstoornissen?” => Kopieer deze post en de beschrijving van covered bullying: In 2022 werd ik verbannen uit mijn eigen woonwijk, en nu word ik verbannen uit de samenleving, uit mijn wijk, uit de geloofsgemeenschap. Mijn handwerkproject wordt opnieuw opgebroken. [….] Waanstoornissen. Diederik Stapel hoort in de TBS met dwangverpleging, niet ik. Ik veroorzaak nergens overlast. Dat doet deze groep door het plegen van digitale misdrijven.

“Covered bullying” is een term voor een verborgen of verhulde vorm van pesten. In tegenstelling tot openlijk pesten (schelden, fysiek geweld, directe bedreigingen) gebeurt covered bullying op een subtielere manier, zodat het voor buitenstaanders vaak moeilijk herkenbaar is.

Kenmerken van covered bullying:

Indirect gedrag: het pesten gebeurt via omwegen, niet in een open aanval. Voorbeelden: geruchten verspreiden, iemand buitensluiten, achterhouden van cruciale informatie.

Sociale manipulatie: het inzetten van macht of een netwerk om iemand sociaal te isoleren of in diskrediet te brengen. Formele of bureaucratische middelen: bijvoorbeeld iemand systematisch overbelasten met procedures, klachten, of regels inzetten om iemand te beperken (“institutioneel pesten”).

Digitale vormen: anonieme dreigmails, valse accounts aanmaken, gegevens misbruiken om verwarring te zaaien, of een slachtoffer beschuldigen van gedrag dat hij/zij niet heeft gepleegd.

Gevolgen: Covered bullying kan voor slachtoffers extra zwaar zijn omdat: het moeilijk te bewijzen is (er is geen directe scheldpartij of aanval), de dader vaak een positie van macht heeft, het leidt tot twijfel aan jezelf en verlies van vertrouwen in instanties of collega’s, buitenstaanders het gedrag vaak niet als pesten herkennen, waardoor steun uitblijft.

Voorbeeld: Waar klassiek pesten zichtbaar is (schelden in een groep, slaan op het schoolplein), kan covered bullying zich uiten in dingen als: een collega die systematisch niet wordt uitgenodigd voor vergaderingen, een burger wiens klachten door een gemeente steeds verdwijnen of genegeerd worden, anonieme digitale acties die steeds net onder de radar blijven, maar die iemands reputatie en veiligheid ondermijnen.

Kortom: covered bullying = verborgen, verhuld en vaak systematisch pesten, dat juist daardoor extra schadelijk en moeilijk aan te pakken is.

Overigens, wat is er gebeurd met deze politieaangifte?

X

When X Fails to Protect: How Europe’s Verified Users Are Abandoned to Identity Crime

By Cora Westerink, Tilburg

Imagine paying for a verified online identity—only to watch it be hijacked, sabotaged, and used against you. Now imagine the platform responsible refusing to act, even as the sabotage escalates. This is not dystopian fiction. It is happening right now on X (formerly Twitter). And Europe is watching in silence.

🔹 I Am a Verified User. I Am Not Safe.

Since 2024, I have been a paying subscriber to X’s verification program. I maintained verified accounts under my real name and artistic pseudonyms, including @IntoBrightLight and @FrozenInFlights. These accounts were intended to protect my identity as an artist, writer, and citizen journalist. They did the opposite.

My verified digital presence has been:

  • Hijacked,
  • Rendered inaccessible to me,
  • Exploited without consent,
  • Silently overwritten by a hostile anonymous entity operating under the alias @PracticeTwiet.

Let me be clear: I did not create @PracticeTwiet. I do not control it. I do not know who does. But it:

  • Sabotages my login attempts;
  • Controls or mimics my IP address;
  • Manipulates and deletes posts from my real verified accounts;
  • Redirects communications and access tokens tied to my professional identity.

🔹 X’s Irish Office Refuses to Act

In two formal letters—on 18 May and 1 August 2025—I asked X Dublin to:

  1. Restore access to my verified accounts.
  2. Secure evidence (login IPs, logs, metadata).
  3. Cooperate with Dutch authorities under EU jurisdiction.

Their reply? A generic message directing me to access data from accounts I cannot access. No investigation. No data preservation. No human response.


🔹 This Is More Than Bad Customer Service. It’s a Violation of European Law.

Under the General Data Protection Regulation (GDPR) and Regulation (EU) 2018/1725, every EU citizen has the right to:

  • Access their personal data,
  • Rectify and delete false data,
  • Be protected against misuse of their identity.

Platforms operating in the EU—including X’s Dublin office—are required to uphold these rights. They are not optional. Refusing to investigate or acknowledge criminal identity theft targeting a verified user is not just negligence. It’s a breach of duty.

According to the European Data Protection Board (EDPB), X is a separate data controller responsible for what happens to users’ personal data. That means they carry full legal responsibility when data is stolen, manipulated, or abused under their watch.


🔹 Where Are the Regulators?

What happens when a platform like X chooses silence over action?

European regulators, including:

must confront a painful question: Can Big Tech platforms ignore crimes against their own paying users—and get away with it?


🔹 A Wake-Up Call for Europe

This is not just my story. It is the story of countless users across the EU who have lost access to their own voice, their reputation, and their safety online. It is about:

  • Digital sabotage committed with impunity,
  • Cross-border cybercrime left uninvestigated,
  • Verified digital identities that offer no real protection.

As long as X continues to ignore European law and corporate responsibility, we, the users, are left defenceless. And that, too, is a systemic failure.


📢 What Can You Do?

  1. Share this post to demand accountability from X Europe (check the details in my two letters below).
  2. Contact your national Data Protection Authority to report abuse.
  3. Support independent investigations into platform negligence.
  4. Hold EU institutions accountable for enforcing the laws they passed.

Europe must decide: Will it protect its citizens in the digital age—or let them be erased?


Cora Westerink
Artist, writer, citizen journalist
Tilburg, Netherlands
📧 cora.westerink@gmail.com
🌐 https://x.com/FrozenInFlights (if it still exists)


Sources 1 to 4:

  1. 4 European Data Protection Supervisor (EDPS)

2. 4 My registered letter to the X team, 18 May 2025

3. 4 My digital letter to the X team, 1 August 2025

4.4 Digital crimes committed against my verified X-accounts, some examples

Starwink Beloningsbeleid en Bestuurssamenstelling

Beloningsbeleid Stichting Starwink en bestuurssamenstelling

1/10 Inleiding

Stichting Starwink, met RSIN 817755664 en ANBI-status, heeft als missie het bevorderen van mondiale solidariteit en gemeenschapszin via kunst- en poëzieprojecten voor kinderen en jongeren met minder kansen. Dit beloningsbeleid is opgesteld om transparantie te bieden over de financiële verhoudingen binnen de stichting, in lijn met de ANBI-vereisten en de statuten.


2/10 Uitgangspunten

  • Geen winstoogmerk: De stichting opereert zonder commercieel doel; alle middelen worden ingezet voor het algemeen belang.
  • Vrijwillige inzet: Bestuurder en initiatiefnemer Cora Westerink verricht haar werkzaamheden onbezoldigd.
  • Geen privébelang: De stichting dient uitsluitend het publieke doel zoals beschreven in het beleidsplan.

3/10 Beloningsbeleid Bestuurder

  • Geen beloning: Cora Westerink ontvangt geen salaris, vergoeding of andere financiële compensatie voor haar bestuursfunctie.
  • Onkostenvergoedingen:
    • Eventuele gemaakte onkosten (bijv. administratieve kosten) worden transparant vermeld in de jaarverslagen.
    • Deze vergoedingen zijn beperkt tot daadwerkelijk gemaakte kosten en worden niet uitgekeerd als vast bedrag.
    • In de afgelopen jaren (2021-2024) zijn geen onkostenvergoedingen uitgekeerd (zie financiële verslagen).

4/10 Financiering Activiteiten

  • Persoonlijke bijdrage: De activiteiten van de stichting worden gefinancierd uit een erfenis van Cora Westerink, zoals verantwoord in de jaarverslagen.
  • Geen actieve fondsenwerving: De stichting werft geen donaties of subsidies aan bij derden.
  • Besteding middelen: 100% van de inkomsten wordt direct besteed aan projecten (o.a. materialen, workshops) en noodzakelijke organisatiekosten (website, communicatie).

5/10 Toezicht en Verantwoording

  • Transparantie:
    • Het beleidsplan, jaarverslagen en financiële overzichten zijn openbaar toegankelijk via www.starwink.eu.
    • De ANBI-publicatieplicht wordt nageleefd.
  • Controle:
    • Hoewel een externe accountant niet verplicht is bij de huidige omvang, worden financiële stromen intern gedocumenteerd en geverifieerd.
  • Statutaire waarborg: De statuten garanderen dat de stichting niet ten goede komt aan individuele personen.

6/10 Conclusie beloningsbeleid

  • Geen beloning voor bestuurders.
  • Geen privébelangen.
  • Volledige transparantie over financiën en besteding.

Dit beleid wordt jaarlijks geëvalueerd en bijgewerkt indien nodig.


Samenvatting Algemene Informatie

  • Naam Stichting: Stichting Starwink – Kunst voor Kinderen en Jongeren met Minder Kansen
  • KVK-nummer: 18087833
  • RSIN/fiscaal nummer: 817755664
  • ANBI-status: Ja
  • Website: www.starwink.eu
  • Oprichtingsdatum: Februari 2007

7/10 Bestuurssamenstelling

  • Enig bestuurder en vrijwilliger: Cora Westerink
    • Functie: Initiatiefnemer en uitvoerder van alle activiteiten.
    • Beloningsbeleid: Onbezoldigd; er worden geen vergoedingen uitgekeerd.
    • Financiering vrijwilligerswerk: Persoonlijke bijdragen uit een erfenis.

8/10Verantwoording Eenpersoonsbestuur

Stichting Starwink wordt bestuurd door één persoon, wat wettelijk is toegestaan volgens het Burgerlijk Wetboek (Boek 2, artikel 285 BW). De Belastingdienst heeft de ANBI-status toegekend, wat betekent dat aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

  • Geen privébelang: De stichting dient uitsluitend het algemeen nut (kunst en ondersteuning voor kwetsbare kinderen en jongeren).
  • Transparantie: Jaarverslagen en financiële overzichten zijn openbaar toegankelijk via de website.
  • Financiële scheiding: Er is een duidelijke scheiding tussen privévermogen (erfenis) en stichtingsmiddelen.
  • Geen beloningen: Cora Westerink ontvangt geen salaris of vergoedingen.

9/10 Activiteiten en Financiën

  • Hoofdactiviteit: Het sleutelhangersproject (730 handgemaakte sleutelhangers per jaar met persoonlijke brieven).
  • Financiële bronnen: Kosten worden gedekt door een erfenis; er worden geen donaties geworven.
  • Uitgaven: Volledig besteed aan projectkosten (materialen, postzegels, enveloppen).
  • Resultaat: Jaarlijks sluitend budget (€0 winst/verlies).

10/10 Toekomstvisie en Aanbevelingen

  • Focus: Continuïteit van het bestaande project.
  • Uitdaging: Beperkte groeimogelijkheden door afhankelijkheid van eenmalige financiering.
  • Advies: Optionele uitbreiding naar een raad van toezicht of externe adviseurs voor extra borging van transparantie.

ANBI-Compliance

Stichting Starwink in het kader van ANBI-vereisten:

  • Transparantie publieke doelstellingen.
  • Geen winstoogmerk.
  • Openbare financiële verantwoording.
  • Geen belangenverstrengeling.

Cora Westerink
Vrijwillig directeur, Stichting Starwink
“Kunst als verbindende kracht voor een rechtvaardiger wereld.”


Bijlagen:

Financiële verslagen 2021-2023

Beleidsplan 2025-2028

Cora Westerink
Bestuurder, projectinitiator, Stichting Starwink
“Kunst als verbindende kracht voor een rechtvaardiger wereld.”

Tilburg

Gemeente Tilburg Kunst- & cultuurplan, 2025-2028

ANBI Stichting Starwink, Tilburg 2007 – 2025

Sinds 2020 verwijdert de gemeente Tilburg mijn politiedossiers en ontvang ik anonieme intimiderende brieven vanuit het Zorg- en Veiligheidshuis. In april 2025 spande de gemeente zelfs een kort geding tegen mij aan via AKD-advocaten. Op 19 juni 2025 droeg de voorzieningenrechter de gemeente op een forensisch digitaal regisseur in te schakelen om misdrijven met mijn persoonsgegevens te onderzoeken. De gemeente weigerde dit.
Net als in december 2020 werd ik opnieuw gedwongen mijn blogs met cultuurkritiek te verwijderen over de voortdurende digitale stalking en identiteitsfraude (2014-2025). Op 19 augustus 2025 eiste een officier van justitie TBS met dwangverpleging. Ik roep onderzoeksjournalisten op de digitale misdrijven in Tilburg sinds 2013 grondig te onderzoeken
:
Bijvoorbeeld,
1. welke cybercriminele langjarige stalkers beheren deze account? => https://lnkd.in/eqR4bmUw
2. Wie misbruiken afgeschermde 06-nummers om 112 te bellen met de mededeling dat er verwarde mensen rondlopen? Vlak na dood familielid.
3. Wie misbruiken IP-adressen om de identiteit van bewoners te stelen voor criminele activiteiten op naam van dat gestolen IP adres?
4. Wie misbruiken emailadressen van inwoners voor criminele activiteiten?
5. Wie misbruiken domeinnamen van inwoners? Dmv phishingsites.
6. Welke dagelijkse manipulaties van data en codes heb ik nog niet ontdekt?

Tot 2016 stond ik bij de gemeente Tilburg ingeschreven als cultuurwetenschapper en beeldend kunstenaar en vogel tekenaar Instagram . Tussen 1990 en 2016 werd ik daarom regelmatig betrokken bij Tilburgse culturele projecten en activiteiten, zoals recensies schrijven van kunstmanifestaties, meewerken aan symposia, tentoonstellingen, human library events, etc. U kunt de betreffende activiteiten terugvinden op mijn cv en in deze reeks publicaties hier. Rond 2016 stopte de gemeente Tilburg met het sturen van informatie over het kunst en cultuurbeleid. Ook ontving ik geen uitnodigingen meer voor manifestaties, bijeenkomsten, etc. Sindsdien word ik door de gemeente Tilburg voortdurend uitsluitend verwezen naar de WMO & Toegang Tilburg alsof ik ongeschoold en geestelijk gehandicapt ben. In het voorjaar van 2025 ontving ik een gemeentelijke “Meedoen Regeling” brief. Dat begrijp ik daarom opnieuw niet. Er is toch een Kunst en Cultuurprogrammering 2025-2028? Een programma dat net zoals voor 2016 nog steeds aansluit op het werk van (anbi) stichting Starwink en mijn cv. Daarmee kan ik dan toch mijn vaardigheden als cultuurwetenschapper en beeldend kunstenaar inzetten?

In december 2020 verwijderde de gemeente Tilburg mijn politiedossier waarin ik digitale misdrijven die gepleegde werden sinds 2016 wilde verzamelen. De email die mij daarover gestuurd werd heb ik bewaard. In februari 2022 ontving ik een politiebrief om mijn oorspronkelijke politieaangifte uit oktober 2020 alsnog in te dienen. Maar een officier van justitie OM Zeeland-West-Brabant besloot mij voor een politierechter te plaatsen, uit het netwerk van het Tilburgse gemeentebestuur. Toen, in mei 2022, was de nachtmerrie van de digitale stalkende anonieme Waldolalas en de negatieve intenties van mijn ex-baas en vanuit de gemeente Tilburg en het College van B&W al ruim zes jaar in ontwikkeling. Direct na de eerste politierechter-veroordeling waarin ik een contactverbod kreeg opgelegd met het bestuur van de gemeente Tilburg dat mijn ex-baas was bijgesprongen in een valse (gemene) politieaangifte, werd de bestuurder tegen wie aan mij een contactverbod was opgelegd manager in mijn woonwijk. Zij voegde de daad bij het woord en kwam begin juni 2022 een publiek boekenkastje van mijn buurvrouw openen, amper 15 meter verwijderd van mijn voordeur. […] Tussen juni 2022 en januari 2025 escaleerde de digitale stalking en de stalking in mijn woonwijk, gepleegd door het bestuur van de gemeente Tilburg: vanaf 2022 nagenoeg dagelijks in mijn directe leefomgeving, online en offline, stalkend en digitaal stalkend.

Cora Westerink CV

ANBI Stichting Starwink, Tilburg 2007 – 2025

Selectie Aangetekende Brieven 2025

Onderstaande dreig-berichten ontving ik op 5 december 2024. Mijn XING account werd inderdaad opgeschort. Daarom heb ik XING, het Openbaar Ministerie in Hamburg en de Politie in Hamburg een aangetekende brief hierover gestuurd. Xing meldde mij dat zij de identiteit van de daders alleen aan het OM Nederland mogen uitleveren, niet rechtstreeks aan mij.

WELKE CYBERCRIMINELEN BEHEREN DEZE PRACTICETWIET ACCOUNT?

Tot slot wil ik u wijzen op twee lopende projecten:

1. Stichting Starwink, jongeren, kunst en poëzie

2. Pinterestproject PoetryBirdsFly, 2016-2025.

Starwink

Bereikbaarheid Stichting Starwink: info@starwink.eu

Stichting Starwink Jaarrekening 2024

Stichting Starwink Beloningsbeleid en Bestuurssamenstelling

Starwink Archived 2007 – 2020

Achtereenvolgens vindt u op deze webpagina: 1/5: Activiteitenverslag in een samenvatting van het sleutelhangersproject 2024, 2/5: de balans van stichting Starwink over 2024, 3/5: het financiële verslag over 2024 – Stichting Starwink, 4/5: Beleidsplan 2025-2028 en 5/5: de financiële verantwoording over 2021 t/m 2023 ‘Kunst voor kinderen en jongeren met minder kansen’ KvK nummer: 18087833

1/5: Activiteitenverslag in een samenvatting van het sleutelhangersproject in 2024

In 2024 heeft Stichting Starwink onder leiding van Cora Westerink het sleutelhangersproject voortgezet, waarbij dagelijks twee handgemaakte sleutelhangers werden verstuurd met een persoonlijke brief. Dit resulteerde in 730 sleutelhangers verspreid over het jaar, elk een symbool van hoop en verbinding. Het project richtte zich op bewustwording voor kinderen en jongeren met minder kansen, in lijn met de missie van de stichting.


Culturele en maatschappelijke motivatie

Het project is geïnspireerd door de visie van Wendell Berry, die stelt dat gezondheid van individuen en gemeenschappen onlosmakelijk verbonden is met wederzijdse zorg en verantwoordelijkheid. Berry benadrukt:

“Gezonde gemeenschappen ontstaan niet door toeval, maar door de dagelijkse praktijk van aandacht, geduld en het herstellen van onderlinge banden.”

Deze filosofie sluit naadloos aan bij het starwink handwerkjes briefproject:

  • Kunst als verbindende kracht: De sleutelhangers, gemaakt met aandacht en toewijding, belichamen Berrys idee van “goed werk” – arbeid die relaties versterkt.
  • Bewustwording: Elke brief onderstreept het belang van inclusie, waarbij Berry’s pleidooi voor “plaatsgebonden engagement” doorklinkt: zorg voor de medemens begint in de eigen gemeenschap.
  • Duurzaamheid: Net als Berry’s focus op veerkracht, richt het project zich op langetermijnimpact voor kwetsbare jongeren.

Resultaten en impact

  • Bereik: De 730 sleutelhangers bereikten een divers publiek, waaronder scholen, culturele instellingen en religieuze bijeenkomsten, wat leidde tot nieuwe samenwerkingen.
  • Dialoog: Berry’s ideeën over gemeenschapszin werden gedeeld via de brieven en workshops, wat gesprekken over sociale verantwoordelijkheid stimuleerde.
  • Mentale steun: Voortgaande wekelijkse vrijwillige reacties van ontvangers ondersteunen direct het sleutelhangers briefproject, schriftelijk en mondeling.

Evaluatie en toekomst

Het project bleef in 2024 een krachtig middel om Berry’s visie in praktijk te brengen. Voor 2025 staan gepland:

  • Uitbreiding gemeenschapsprojecten: Lokale workshops waarin jongeren zelf sleutelhangers maken, als oefening in wederkerigheid (Berry: “Community is the smallest unit of health”).
  • Digitale vertaling: Berry’s essays over gemeenschapszin delen via onze website, gekoppeld aan verhalen achter de sleutelhangers.

Cora Westerink
Vrijwillig directeur, Stichting Starwink
“Kunst als oefening in menselijkheid – naar de visie van Wendell Berry.”

Publicatie: Dit verslag is gepubliceerd op www.starwink.eu in overeenstemming met de ANBI-richtlijnen.

2/5: Balans 2024 Stichting Starwink ‘Kunst voor kinderen en jongeren met minder kansen’

3/5: Activiteiten- en Financieel Verslag 2024 – Stichting Starwink ‘Kunst voor kinderen en jongeren met minder kansen’ (beloningsbeleid Bestuurder werkt onbezoldigd).

4/5: Stichting Starwink – Beleidsplan 2025-2028

5/5: Financiële verantwoording 2021, 2022 en 2023 (beloningsbeleid Bestuurder werkt onbezoldigd)

Cultuur, wat is het?

Schermafbeelding 2019-10-27 om 06.35.01

Hi, I am Cora Westerink (1965), starwink initiator, born in Sprang-Capelle, a Dutch village near the beautiful Efteling Park. 

********

Onderzoek

Het ongeopend retourneren van drie van de 27 aangetekende brieven over digitale misstanden en voorstellen tot verbetering door overheidsorganen die verantwoordelijk zijn voor digitale veiligheid, is onbeschoft en dom om de volgende redenen:

1. Schending van burgerrechten en rechtsstatelijke plichten

  • Onrechtmatige weigering: Aangetekende post is een formeel communicatiemiddel met bewijs van ontvangst. Weigeren ervan ondermijnt het recht op inspraak (art. 22 Grondwet) en de plicht van overheidsinstanties om klachten te behandelen.
  • Passief bestuurlijk falen: Het negeren van signalen over cybercrime en identiteitsfraude is een verzuim van hun publieke taak (o.a. Bescherming Burgerrechten, Wet Digitale Overheid).

2. Risico’s voor nationale veiligheid en slachtoffers

  • Digitale misstanden escaleren: Cybercrime groeit juist door gebrek aan actie. Retourneren zonder onderzoek is nalatigheid en stelt daders in staat door te gaan.
  • Schade aan slachtoffers: Het bagatelliseren van meldingen over identiteitsmisbruik of cyberstalking vergroot de psychosociale en financiële schade bij burgers.

3. Domme reputatieschade voor overheid

  • Imago van onbetrouwbaarheid: Het weigeren van post terwijl de overheid digitale veiligheid als speerpunt claimt (e.g., Nationaal Cyber Security Centrum), is hypocriet en voedt wantrouwen.
  • Mediareputatie: Als dit naar buiten komt (bijv. via Nieuwsuur), leidt het tot schandalen en politieke vragen – zoals eerder gebeurde bij toeslagenaffaire of Belastingdienst.

4. Gemiste kansen voor innovatie

  • Voorstellen tot verbetering (zoals de Levelt Cyberraad) worden genegeerd, terwijl Nederland internationaal achterloopt op digitale rechtsbescherming.
  • Kritiek van experts: Organisaties als het NSCR en Autoriteit Persoonsgegevens waarschuwen al jaren voor falend cyberbeleid. Retourneren bevestigt die kritiek.

5. Juridische en ethische onhoudbaarheid

  • Tuchtrechtelijk risico: Ambtenaren kunnen zich schuldig maken aan plichtverzuim (art. 5 Ambtenarenwet).
  • Ethische plicht: Overheidsorganen horen transparant en dienend te zijn, niet afwerend.

Conclusie

Het is onbeschoft omdat het burgers behandelt als lastposten in plaats van rechtzoekenden, en dom omdat het de overheid kwetsbaar maakt voor aantijgingen van corruptie, incompetentie en schending van grondrechten. Zulke handelingen horen thuis in een bananenrepubliek – niet in een democratische rechtsstaat.

Actiepunt: Dit patroon blootleggen via media (Zembla, Nieuwsuur), tuchtzaken (Nationale Ombudsman), Pointer, onderzoeksredacties kranten, het aanschrijven van misdaadjournalisten, internationale onderzoeksorganisaties, de CIA en de FBI.

Aangetekend

Geachte lezer van deze blog, Welkom in mijn digitale huiskamer, hier op WordPress. Sinds december 2020 verwijdert de gemeente Tilburg mijn politiedossiers tegen mijn stalkende en digitaal stalkende ex-baas en zijn vriendjes (ik ben geen trol, geen trut, geen gestoord viswijf en ook geen ‘ridiculous flower’ en geen kutwijf). Ook kan mijn digitale voordeur niet meer op slot, mijn persoonsgegevens en mijn digitale identiteit worden structureel misbruikt door cyberstalkende anonieme burgers. Daarom schrijf ik aangetekende brieven.

Hoge Raad

Hoge Raad der Nederlanden, Postbus 20303, 2500 EH ’s-Gravenhage

Tilburg, 5 juni 2025

Betreft: Dringende oproep tot bescherming persvrijheid en stopzetting juridisch misbruik tegen burgerjournalistiek

Geachte mevrouw mr. Dineke de Groot, Geachte leden van de Hoge Raad,

De rechtsstaat en persvrijheid in Nederland worden ernstig bedreigd door systematisch juridisch misbruik tegen burgerjournalisten. Als misstandmelder die sinds 2020 digitale misstanden en bestuurlijke willekeur aan de kaak stelt, ben ik herhaaldelijk gedupeerde geworden van onrechtmatige detenties, confiscaties en valse strafzaken. Ik dring er bij de Hoge Raad op aan om per direct in te grijpen en deze structurele misstanden te onderzoeken. Zonder uw actie dreigen kritische stemmen zoals de mijne te worden gesmoord, met verstrekkende gevolgen voor de democratische ruimte in Nederland.

Achtergrond

Sinds 2020 zet ik mij als burgerjournalist in om digitale misdrijven, bestuurlijke willekeur en falend toezicht te onthullen, met name in verband met mijn campagnes voor mensen- en kinderrechten. Mijn werk heeft geleid tot:

  • Onrechtmatige detentie van 30 uur in oktober 2021, zonder geldige rechtsgrond;
  • Onrechtmatige confiscatie van mijn digitale apparaten in 2021, zonder proportionaliteit of helder omschreven gerechtelijk bevel;
  • Verplichte DNA-afname in juli 2022, opgelegd via een intimiderende brief;
  • Twee onrechtmatige strafvervolgingen, waarin ik als slachtoffer van digitale en psychologische mishandeling geen bescherming kreeg;
  • Een buitensporige detentie van 103 dagen in PI Ter Peel (december 2023 – maart 2024).

Daarnaast word ik sinds 2021 systematisch lastiggevallen in mijn directe woonomgeving door Diederik Stapel, die samen met zijn huisgenote en een corrupt bestuurlijk netwerk rondom voormalig wethouder Marcelle Hendrickx valse aangiftes en civiele procedures inzet om mijn journalistieke werk te onderdrukken. Dit netwerk beschermt ook een Amarant-manager die structureel geweld pleegt en financiële fraude faciliteert, zoals ik heb aangetoond in mijn meldingen (zie bijlagen). Bovendien heeft het D66-wethoudersechtpaar, en met name de voormalige wethouder, een cultuur van seksuele perversiteit en tolerantie voor harddrugs in het publieke domein bevorderd, die werd gekoppeld aan de thema’s mensen- en kinderrechten waarvoor ik campagne voerde, waardoor mijn werk werd ondermijnd (zie bijlagen).

De voormalige wethouder misbruikte daarbij haar social media-accounts om mijn handwerkjesproject, dat gericht is op kinderen en jongeren met minder kansen, te ridiculiseren. In 2017, toen ik haar kantoor bezocht om haar en haar naasten een  spreekwoordelijk hart onder de riem te steken, verschanste zij zich in haar kantoor en weigerde contact. Schokkend genoeg organiseerde zij direct na de straf die ik ontving in mijn tweede strafzaak, mei 2023, een ‘moorddiner’ in mijn woonwijk, waar zij zich met haar directiesecretaresse liet afbeelden in een pose die mijn zusje en mij imiteerde op een campagneafbeelding “Gezondheid: gemeenschapszin”,(Wendell Berry), terwijl zij met een waterpistool in de aanslag stonden – een schokkende vertoning (zie bijlagen).

Deze acties illustreren een bredere cultuur van sociale uitsluiting, die volgens onderzoek bijzonder schadelijk is. Het artikel “The Social Death Penalty” (Truthout, 2023) beschrijft hoe ostracisme – zoals ik heb ervaren – dieper ingrijpt dan pesten, omdat het gedupeerden isoleert en hun maatschappelijke rol ondermijnt. Een nieuwe strafzaak tegen mij is gepland voor 19 augustus 2025, ondanks bewijs van belangenverstrengeling en mijn aantoonbare slachtofferschap van digitale diefstal, ambtelijke sabotage en vernietiging van mijn klachtdossiers bij de lokale politie.

Dringende verzoeken

Ik roep de Hoge Raad op om:

  • Een onafhankelijke Levelt Cyberraad op te richten om cybergeweld en bestuurlijke belangenverstrengeling in digitale misdrijven te onderzoeken.
  • Een krachtig signaal af te geven dat juridisch misbruik tegen misstandmelders die misstanden blootleggen, ontoelaatbaar is.
  • Het kort geding van 19 juni 2025, dat mij dwingt mijn journalistieke campagnes (Lokale Mensenrechtenraad en Levelt Cyberraad) te stoppen, op te schorten totdat belangenverstrengeling en machtsmisbruik onafhankelijk zijn onderzocht.
  • Opheldering te eisen over de rol van justitiefunctionarissen die plegers van digitale en bestuurlijke misdrijven, waaronder de Amarant-manager en het D66-wethoudersechtpaar, beschermen.
  • De strafzaak van 19 augustus 2025 per direct stop te zetten, gezien het evidente misbruik van juridische middelen, de stalking door Marcelle Hendrickx en Diederik Stapel en de intimiderende wijkacties van deze voormalige wethouder 2022-2025.

Oproep tot actie

Als misstandmelder heb ik mijn vrijheid, veiligheid, financiële middelen en gezondheid opgeofferd om misstanden aan het licht te brengen. Het is onaanvaardbaar dat een burgerjournalist die in 2020, op advies van MIND, een politiedossier opbouwde tegen haar ex-werkgever wegens digitale misdrijven, wordt meegesleurd in een web van ambtelijke sabotage, juridische intimidatie en sociale uitsluiting zonder enige vorm van bescherming.

Ik reken op de rechtsstatelijke integriteit van de Hoge Raad om deze misstanden te stoppen en een veilige ruimte te waarborgen voor misstandmelders. Ik dring aan op actie vóór 19 juni 2025 om verdere schade aan mijn veiligheid en de democratische rechtsorde te voorkomen.

Met de meeste hoogachting,

Cora Westerink Alumna Tilburg University, Tilburg

Stichting Starwink, kunst voor kinderen en jongeren met minder kansen, 2007-heden, KvK 18087833

Bijlagen:

  1. SV 12-procedure (6 mei 2025);
  2. Verzoek Raad van State (25 mei 2025);
  3. Verzoek NSCR/Forum Standaardisatie (31 mei 2025);
  4. Aangifte tegen OM-functionarissen (3 juni 2025).

cc: College van Procureurs-Generaal, Autoriteit Persoonsgegevens, College voor de Rechten van de Mens, Raad voor de Journalistiek, Hof ‘s-Hertogenbosch, Gemeenteraad Tilburg

Artikelcontent
Artikelcontent
Artikelcontent
Artikelcontent
Artikelcontent

Supreme Court

Regarding Urban Social Cohesion 2014-2025

Supreme Court of the Netherlands
P.O. Box 20303, 2500 EH The Hague

Tilburg, June 5, 2025

Subject: Urgent Call to Protect Press Freedom and Halt Legal Harassment Against Citizen Journalism

Dear Ms. Dineke de Groot, President of the Supreme Court,
Dear Members of the Supreme Court,

The rule of law and press freedom in the Netherlands are under serious threat due to the systematic legal harassment of citizen journalists. As a whistleblower exposing digital misconduct and administrative abuse since 2020, I have repeatedly faced unlawful detentions, confiscations, and false criminal charges. I urge the Supreme Court to intervene immediately and investigate these structural abuses. Without your action, critical voices like mine risk being silenced, with far-reaching consequences for democratic freedoms in the Netherlands.

Background

Since 2020, I have worked as a citizen journalist to expose digital crimes, administrative misconduct, and regulatory failures, particularly in connection with my advocacy for human and children’s rights. My work has led to:

  • Unlawful detention for 30 hours in October 2021, without valid legal grounds;
  • Unlawful confiscation of my digital devices in 2021, lacking proportionality or a clear judicial order;
  • Forced DNA collection in July 2022, imposed via an intimidating letter;
  • Two wrongful prosecutions, where I—as a victim of digital and psychological abuse—received no protection;
  • Excessive detention of 103 days in PI Ter Peel (December 2023 – March 2024).

Additionally, since 2021, I have faced systematic harassment in my neighborhood by Diederik Stapel, who—alongside his housemate and a corrupt administrative network tied to former alderman Marcelle Hendrickx—has weaponized false police reports and civil lawsuits to suppress my journalism. This network also shields an Amarant manager engaged in systemic violence and financial fraud, as documented in my reports (see attachments).

Furthermore, the D66 alderman couple, particularly the former alderman, promoted a culture of sexual perversity and hard drug tolerance in public spaces, undermining my human and children’s rights campaigns (see attachments).

The former alderman mocked my handicrafts project (for underprivileged youth) on social media. In 2017, when I visited her office to offer support, she barricaded herself inside. Shockingly, after my sentencing in May 2023, she hosted a “murder dinner” in my neighborhood, posing with her secretary while mimicking my sister and me in a campaign image (“Health: Community Spirit,” Wendell Berry)—brandishing a water gun in a menacing display (see attachments).

These actions reflect a broader culture of social exclusion, which research shows is profoundly damaging. The article “The Social Death Penalty” (Truthout, 2023) describes how ostracism—like what I’ve endured—cuts deeper than bullying, isolating targets and eroding their societal role. A new criminal case against me is set for August 19, 2025, despite evidence of conflicts of interest and my documented victimhood in digital theft, official sabotage, and destruction of police complaint files.

Urgent Requests

I call on the Supreme Court to:

  1. Establish an independent Levelt Cyber Council to investigate cyberviolence and administrative corruption in digital crimes.
  2. Send a strong signal that legal harassment of whistleblowers is unacceptable.
  3. Suspend the June 19, 2025 injunction forcing me to halt my journalism (Local Human Rights Council & Levelt Cyber Council) until conflicts of interest and abuse of power are independently reviewed.
  4. Demand accountability from judicial officials protecting perpetrators—including the Amarant manager and D66 alderman couple.
  5. Dismiss the August 19, 2025 case outright, given evident legal abuse, stalking by Marcelle Hendrickx and Diederik Stapel, and the former alderman’s intimidating neighborhood campaigns (2022–2025).

Call to Action

As a whistleblower, I’ve sacrificed my freedom, safety, finances, and health to expose wrongdoing. It is unacceptable that a citizen journalist—who in 2020, on MIND’s advice, filed a police report against her ex-employer for digital crimes—is now entangled in official sabotage, legal intimidation, and social exclusion without protection.

I trust the Supreme Court’s integrity to end these abuses and safeguard whistleblowers. I urge action before June 19, 2025 to prevent further harm to my safety and the democratic legal order.

Sincerely,

Cora Westerink
Alumna, Tilburg University
Founder, Starwink Foundation (art for underprivileged youth, 2007–present)
Chamber of Commerce No. 18087833

Attachments:

  1. SV 12 Procedure (May 6, 2025)
  2. Request to Council of State (May 25, 2025)
  3. Request to NSCR/Forum Standardization (May 31, 2025)
  4. Complaint Against Prosecutors (June 3, 2025)

Cc: Board of Prosecutors General, Dutch Data Protection Authority, Netherlands Institute for Human Rights, Council for Journalism, Court of Appeals ’s-Hertogenbosch

Artikelcontent
Artikelcontent
Artikelcontent
Artikelcontent
Artikelcontent