Het ongeopend retourneren van drie van de 27 aangetekende brieven over digitale misstanden en voorstellen tot verbetering door overheidsorganen die verantwoordelijk zijn voor digitale veiligheid, is onbeschoft en dom om de volgende redenen:

1. Schending van burgerrechten en rechtsstatelijke plichten

• Onrechtmatige weigering: Aangetekende post is een formeel communicatiemiddel met bewijs van ontvangst. Weigeren ervan ondermijnt het recht op inspraak (art. 22 Grondwet) en de plicht van overheidsinstanties om klachten te behandelen.
• Passief bestuurlijk falen: Het negeren van signalen over cybercrime en identiteitsfraude is een verzuim van hun publieke taak (o.a. Bescherming Burgerrechten, Wet Digitale Overheid).

2. Risico’s voor nationale veiligheid en slachtoffers

• Digitale misstanden escaleren: Cybercrime groeit juist door gebrek aan actie. Retourneren zonder onderzoek is nalatigheid en stelt daders in staat door te gaan.
• Schade aan slachtoffers: Het bagatelliseren van meldingen over identiteitsmisbruik of cyberstalking vergroot de psychosociale en financiële schade bij burgers.

3. Domme reputatieschade voor overheid

• Imago van onbetrouwbaarheid: Het weigeren van post terwijl de overheid digitale veiligheid als speerpunt claimt (e.g., Nationaal Cyber Security Centrum), is hypocriet en voedt wantrouwen.
• Mediareputatie: Als dit naar buiten komt (bijv. via Nieuwsuur), leidt het tot schandalen en politieke vragen – zoals eerder gebeurde bij toeslagenaffaire of Belastingdienst.

4. Gemiste kansen voor innovatie

• Voorstellen tot verbetering (zoals de Levelt Cyberraad) worden genegeerd, terwijl Nederland internationaal achterloopt op digitale rechtsbescherming.
• Kritiek van experts: Organisaties als het NSCR en Autoriteit Persoonsgegevens waarschuwen al jaren voor falend cyberbeleid. Retourneren bevestigt die kritiek.

5. Juridische en ethische onhoudbaarheid

• Tuchtrechtelijk risico: Ambtenaren kunnen zich schuldig maken aan plichtverzuim (art. 5 Ambtenarenwet).
• Ethische plicht: Overheidsorganen horen transparant en dienend te zijn, niet afwerend.

Conclusie

Het is onbeschoft omdat het burgers behandelt als lastposten in plaats van rechtzoekenden, en dom omdat het de overheid kwetsbaar maakt voor aantijgingen van corruptie, incompetentie en schending van grondrechten. Zulke handelingen horen thuis in een bananenrepubliek – niet in een democratische rechtsstaat.

Actiepunt: Dit patroon blootleggen via media (Zembla, Nieuwsuur), tuchtzaken (Nationale Ombudsman), Pointer, onderzoeksredacties kranten, het aanschrijven van misdaadjournalisten, internationale onderzoeksorganisaties, de CIA en de FBI.